ตอนที่6

ผม​ : ไม่ได้หลอกมีจริงๆ

#แนท

หน้าแด๊ดแม้งเหมือนคนมีพิรุจ​ยังไงยังงั้นอ่ะ

ฉัน​ : หรอ

แด๊ด​ : ครับ

@บ้าน

ฉัน​ : แด๊ดไหนอ่ะอะไรเย็นๆ

แด๊ด​ : อยู่บนห้องแด๊ด

ฉัน​ : แด๊ดเอาไว้บนห้องหรอ

แด๊ด​ : ใช่​ กินป่ะตามมา

ฉันก็เดินตามแด๊ดขึ้นไป

>ห้องนอนโน่​

แกร่ก..

ฉัน​ : ไหนอ่ะ

แด๊ด​ : อยู่บนเตียง

ฉัน​ : ตลกและแด๊ด​ อะไรเย็นๆมันจะไปอยู่บนเตียงได้ไงมันต้องอยู่ในตู้เย็นดิโว๊ะ

ฉันเดินไปเปิดตู้เย็น​ดูพบแต่ความว่างเปล่ามีแต่ขวดน้ำ

ฉัน​ : ไม่เห็นมีไรเลอะ​โกหกว่ะ

ฉันหันไปว่าเขา​ที่นอนไขว่ห้างอยู่บนเตียงอย่างสบายใจ

แด๊ด​ : ก็บอกว่ามันอยู่บนเตียง

ฉัน​ : ไหน

แด๊ด​ : ในผ้าห่ม

ฉัน​ : ไอ้แด๊ดแม้งไอ้ทะลึ่ง

ปั้ง!!

#โน่​

5555เธอเดินหัวเสียออกไปแล้วครับ

23.30

ครืด​ ครืด ไม้

ผม​ : ว่าไง

ไม้​ : นายครับ​คุณครับคิมใช้ให้ไปผม​เอาSpirytua ครับ​ คุณคิมจะเอามาดื่ม

ผม​ : มันอยู่ผับหรอ

ไม้​ : ครับ​ เหล้ามันแรงผมเลยโทรให้นายห้ามคุณคิมหน่อย

ผม​ : เออๆเดี๋ยวโทรหามันก่อน

ตู้ดๆ​ 00:00:50

ตื้ด​ คิม

คิม​ : ว่างายยยมึง

ผม​ : ทำไรว่ะ​ นี้มึงเมา? ไม่ได้อยู่กับไอ้แสบหรอว่ะ

คิม​ : เอ้อออ​มีปานหากานนิดหน่อย

ผม​ : กูว่าไม่นิดและมั่งมึงเมาขนาดนี้​ ปกติแดกไม่เคยเมา

คิม​ : เหอะน๊า​ มีไรอี้กกกป่าว

ผม​ : เดะกูไปหา​

คิม​ : เอิ้กกกก

ตู้ดๆ​ 00:05:00

มันทะเลาะไรกับไอ้แสบอีกว่ะเนี่ย​ เล่นแดกเหล้าแรงสะด้วย​ผมรีบขับรถออกไปหามันทันที

#แนท

ฉัน​ : นั้นเสียรถแด๊ดนิ​ออกไปไหนป่านนี้

ฉันหยิบมือถือมา​กดโทรหาแด๊ด

ตื้ด​ แด๊ด

แด๊ด​ : ว่าไงอ้วน

ฉัน​ : แด๊ดออกไปไหนอ่ะ

แด๊ด​ : ไปหาไอ้คิม​ มันเมาอยู่ที่ผับ

ฉัน​ : ทำไมไปไม่บอกเลยอ่ะ

แด๊ด​ : ลืมก็รีบ​ หนูนอนไปก่อนเลย

ฉัน​ : ไปนานหรอ

แด๊ด​ : ไม่รู้​เลย​ ทำไมคิดถึงหรอ

ฉัน​ : อะไรบ้าหรอ​ ก็เป็นห่วงมันดึกแล้วอ่ะ

แด๊ด​ : ครับเดี๋ยวแด๊ดรีบกลับนะ

ฉัน​ : ค่ะ

ตู้ดๆ​ 00:05:30

พอวางสายจากแด๊ด​ ฉันก็นอนดูซีรีย์เกาหลีมันฟินมาจ๊ะพี่จ๋า​

#โน่

ไอ้คิมมันเมาหมดสติคาขวดเหล้าเลยผมกับไอ้ไม้ช่วยกันแบกมันเข้าห้องนอนกว่าจะแบกเข้าได้แทบตายแม้งทิ้งตัวชิบหาย

2.30

@บ้าน

กว่าจะถึงบ้านโครตจะง่วง

ผม​ : หาววววววว

พอถึงบ้านผมก็ไปอาบน้ำแต่งตัวจนเสร็จแล้วเดินไปห้องเธอ

แกร่ก..

ผม​ : โหหลับและยังเปิดซีรี่ย์​ทิ้งไว้อีก​ ไอ้อ้วนทำไมไม่ปิดทีวี

ผม​เอามือไปสกิดตัวเธอ

เธอ​ : งื้อ​อออออ

ผม​ : ไม่ต้องมางื้อเลยถ้าไม่เข้ามาก็เปิดทิ้งไว้ยันเช้า

เธอ​ : หื้มม​อย่ากวนจะนอน

ผม​ : ฟ่อดดดด​~ กู๊ดไนท์นะครับ

หมับ!!

ผมนอนลงข้างๆเธอกอดเธอจากนั้นผมก็หลับไป

9.30

#แนท

ฉัน​ : อะเหื้อออออ​ หาวววววว​

"งื้มมมมมม"

ฉัน​ : แด๊ดมานอนกับแนทอีกและนะตื่นๆเลยแด๊ด

แด๊ด​ : อื้อ​ อ้วน​ขอนอนอีกแปบนึง

ฉัน​ : ไม่ต้องเลยลุก9โมงกว่าแล้ว

แด๊ด​ : เออๆตื่นและ

ฉัน​ : มานอนกับแนททำไม

แด๊ด​ : ก็เข้ามาดู​อ้วนอ่ะ​นอนก็ไม่ปิดทีวีถ้าแด๊ดไม่เข้ามาก็เปิดทิ้งไว้อีก

ฉัน​ : ก็ลืมง้ะ​ แด๊ดไปอาบน้ำได้แล้ว​วันนี้ไปไหนป่าว

แด๊ด​ : ไปร้าน​ เออถ้าไอ้คิมกลับมาบอกมันไปร้านด้วยลูกค้าคนสำคัญมารอมันหลายวันและ

ฉัน​ : แนทอยากไปด้วยอ่ะ

แด๊ด​ : รอบอกไอ้คิมไปก่อนเดี๋ยวไม่มีคนบอกมัน​ อ้วนค่อยไปวันหลัง

ฉัน​ : ง้ะ​ ก็ได้ค่ะ

11.00

ฉัน​ : เจ๊กลับมาแล้ว

ฉันรีบวิ่งไปกอดเจ๊​เลยไม่เจอแค่แปบเดียวฉันก็คิดถึงและไม่รู้ทำไมเจ๊ดีกับฉันมากรักเจ๊ที่สุดเลย

เจ๊​ : ดีใจไรขนาดนั้น

ฉัน​ : ก็แนทคิดถึงเจ๊นิค่ะ

เจ๊​ : เฮียโน่ไปไหน

ฉัน​ : แด๊ดไปร้านสักแล้ว​ เฮียคิมแด๊ดบอกว่าให้เฮียคิมไปร้านด้วยลูกค้ามารอหลายวันแล้ว

เฮียคิม​ : อืืมๆ​ เตี้ย

เจ๊​ : ไร

เจ๊ขานแบบจะกินหัวเฮียอยู่แล้ว

เฮียคิม​ : กินยาด้วยได้หายไวๆ​ อย่าดื้อ

เจ๊​ : ไม่กินจบนะ

เฮียคิม​ : ก็ลองดู​ แนท

ฉัน​ : ว่าไงเฮีย

เฮียคิม​ : ดูอิเตี้ยด้วยถ้าไม่กินยา​รายงานเฮียด้วย​ ถ้าไม่รายงานก็ลองดู

เสียงเฮียโครตดุเลยอ่ะ​ทำเอาฉันตกใจ

ฉัน​ : คะ​ ค่ะ

เจ๊​ : กลัวตาย

พอเฮียพูดเสร็จก็เดินไปที่รถขึ้นรถและขับออกไปเลย

ฉัน​ : เจ๊กินข้าวมายัง

เจ๊​ : กินและ

ฉัน​ : กินยายัง

เจ๊​ : ยังอ่ะ

ฉันก็หยิบถุงยามาอ่านแล้วแกะยาใส่มือเจ๊

ฉัน​ : นี่น้ำอ่ะเจ๊​กินยาและไปนอนพักนะ​ รอกินอีกทีเย็นเดี๋ยวแนทเข้าไปเรียก

เจ๊​ : จ้าๆ

ครืด​ ครืด อาย

ฉัน​ : ฮัลโหล​แก

อาย​ : แนทอยู่ไหนอ่ะ

ฉัน​ : บ้านดิ

อาย​ : ไปกินชาบูกัน

ฉัน​ : ไปดิๆ​ กลับก่อน6โมงนะ

อาย​ : เออๆ​ เดี๋ยวไปรับ

ฉัน​ : เครแก

ตู้ดๆ​ 00:02:50

@ห้างnnk

อาย​ : ดูหนังป่ะ

ฉัน​ : จะทันหรอ​ กลัวไม่ทันให้ยาเจ๊

อาย​ : เจ๊ยังไม่หายหรอ

ฉัน​ : ยังเลยอ่ะ

อาย​ : งั้นกินอย่างเดียว​ หนังคอยดูวันหลังก็ได้

ฉัน​ : โอเครจ้า​ ไปกินกันหิว

"น้องแนท"

ฉัน​ : ใครเรียกว่ะ

ฉันหันไปตามเสียงนั้น

ฉัน​ : อ่าวพี่ภีม

พี่ภีม​ : มาเที่ยวหรอ

ฉัน​ : ค่ะ​ อายชวนมากินชาบู

พี่ภีม​ : บังเอินจังพี่ก็จะไปกินพอดีเลย ถ้าไม่รังเกียจ​พี่ขอเลี้ยงน้องๆเองนะ

อาย​ : ไม่รังเกียจ​เลยค่ะดีสะอีก​ อิอิ

ฉัน​ : ยัยอาย

พี่ภีม​ : ไปกัน พี่หิวและ

อาย​ : ไปแก

>ร้านชาบูชิ​

ฉันเดินเข้าไปนั่ง​กำลังจะเรียกยัยอายมานั่งกับฉัน​มันกลับไปนั่งฝั่งตรงข้างฉันเฉยเลย

ฉัน​ : อายมานั่งนี้ดิ

อาย​ : ไม่เอาอ่ะอยากนั่งตรงนี้​ พี่ภีมไปนั่งข้างแนทสิ

พี่ภีม​ : ครับ​ นั่งด้วยนะ

ฉัน​ : เอ่อ​ คะ​ ค่ะ

20นาทีผ่านไป

พี่ภีมทั้งตักให้ทั้งป้อนฉัน​แถมยังเช็ดปากให้อีก​ หื้อออน่ารักจัง

ฉัน​ : พะพอแล้วค่ะแนทอิ่มแล้ว

พี่ภีม​ : อิ่มไว้จัง​ เออแนทพี่ขอไลน์หน่อยดิ​

ฉัน​ : คือแนทให้ไม่ได้หรอกค่ะกลัวแด๊ดดุ

พี่ภีม​ : อ่อไม่เป็นไรครับ​ ลูกสาวสวยพ่อหวงเป็นธรรมดา

อาย​ : ตอนดุโครตน่ากลัวอ่ะพี่ภีม

ฉัน​ : อาย

พี่ภีม​ : เจอแล้ววันนั้นไงน่ากลัวจริงๆ​ เกือบยิงพี่สะด้วยดิ​

อาย​ : เออใช่5555​ พี่ภีมวิ่งอย่างไว

พี่​ภีม​ : ก็น้องแนทให้รีบไปพี่ก็เลยรีบวิ่งตามน้องแนทบอกเลย

พี่ภีมหันมายิ้มให้ฉัน

ฉัน​ : แห่ะๆ​ แกฉันต้องรีบกลับแล้ว

พี่ภีม​ : พี่ไปส่งไหม

อาย​ : เออดีๆ​พี่ภีมฝากส่งแนทหน่อยนะพี่พอดีอายติดธุระ​ ไปและแกบาย

ฉัน​ : แก​ไอ้อาย​ ทิ้งฉันได้ไงกลับมาก่อน

พี่​ภีม​ : ให้พี่ไปส่งนะคะ

ฉัน​ : เอ่อคือไม่เป็นไรค่ะแนทกลับแท็กซี่ก็ได้

พี่ภีม​ : ไม่ได้มันอันตราย​พี่เป็นห่วง