บทที่3 ทำอะไรก็ต้องรับผิดชอบ

“อื้อ ทำไมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยเนี่ย” แป้งร่ำบ่นอุบขณะกำลังถูพื้นภายในบ้านของไทเกอร์ ส่วนเจ้าของบ้านก็นั่งหัวเราะเยาะเธอสบายอารมณ์อยู่บนโซฟาตัวใหญ่

“ก็หนูแป้งทำร้ายร่างกายอา หนูก็ต้องรับผิดชอบ” ไทเกอร์ตอบหญิงสาว ถึงจะรู้ว่าเธอไม่ได้ต้องการคำตอบก็ตาม

“ตาแก่อย่างคุณต่างหากที่ต้องรับผิดชอบ” แป้งร่ำพึมพำคนเดียว แบะปากอย่างไม่สบอารมณ์ เธอต่างหากที่เป็นฝ่ายเสียหาย

“พูดไม่เพราะเลย ถ้ายอมเป็นแฟนอาตั้งแต่แรกก็คงไม่ต้องมาเหนื่อยแบบนี้หรอก”

“ยี้ เรียกได้ไม่อายปาก” หญิงสาวทำท่าทางขยะเขยง

ไทเกอร์ลุกขึ้นจากโซฟา เร่งฝีก้าวเข้าไปหาหญิงสาวที่กำลังถูพื้นอยู่

“หรือจะเรียกว่าพี่”

ไทเกอร์เอื้อมมือไปคว้ามือของหญิงสาวจนเธอต้องหยุดชะงัก เงยหน้ามองคนที่พยายามเป็นคุณอาขี้หื่น แก่คราวพ่อของเธอยังให้เรียกว่าพี่อีก

“อื้อ ไม่เรียกอะไรทั้งนั้นแหละ ตาแก่ขี้หื่น” แป้งร่ำยังไม่ยอม ดึงมือกลับและพยายามจะทำงานต่อ แต่ถูกคนตัวโตยืนขวาง

“ถ้าไม่เรียกเดี๋ยวจะข่มขืนไม่ให้ออกไปไหนเจ็ดวันเจ็ดคืนเลยคอยดู ท้องขึ้นมาก็ยิ่งดี หนูแป้งจะได้ไปไหนไม่พ้นต้องแต่งงานกับฉันเท่านั้น”

ในเมื่อเธอดื้อไม่ยอมทำตามที่เขาต้องการ ชายหนุ่มก็แสดงเจตจำนงความต้องการของเขาชัดเจนเช่นกัน เธอเหมือนนางในฝันเข้ามาทำหลงละเมอหา อยากได้มาครอบครองแล้วจากไปอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ! นักธุรกิจอย่างเขาลงทุนลงใจกับอะไรไปแล้ว ก็ต้องหวังผลกำไรงาม ๆตอบแทนเสมอ

“อือ ไม่เอาคุณแก่ ปล่อยหนู”

แม่สาวแก่นแก้วเมื่อครู่เริ่มจะกลายเป็นแมวน้อยในทันที เมื่อเจอคำขู่โดนข่มขืนเจ็ดวันเจ็ดคืนเธอต้องตายแน่ ๆ

“ยอมเรียกดี ๆไหม”

“ถ้าคุณข่มขืนหนู หนูจะแจ้งตำรวจ” สาวน้อยขู่กลับ

เขาไม่ทีท่ากลัว แถมยังหัวเราะออกมาเสียงดังจนน่าหมั่นไส้ เธอจะทำอย่างไรกับผู้ชายตรงหน้าถึงจะสะทกสะท้านกลับคำพูดของเธอ

“พอถึงวันนั้นหนูก็หลงรักอาหัวปักหัวปำแล้ว แถมยังไม่กล้าหือกับอาอีกด้วย” ไทเกอร์ยิ้มเยาะ ก้มหน้าลงมาใกล้ ๆใบหน้างอง้ำ

ปลายนิ้วแกร่งจิ้มลงปลายจมูกรั้นเบา ๆ

“จะเรียกหรือไม่เรียก”

“เรียกก็ได้ คุณอาไทเกอร์พอใจหรือยัง” บอกพร้อมย่นจมูกใส่คนแก่ที่ชอบบังคับเธอ

เมื่อทุกอย่างน่าพอใจ นักธุรกิจอย่างไทเกอร์ก็ทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ถึงแม้เขาจะเกษียณตัวเองออกจากเป็นประธานบริษัทเพื่อหนีความวุ่นวายทั้งทางกายและทางใจ เขาโดนแฟนทิ้งเพราะมัวแต่บ้างาน และเธอก็ไปแต่งงานกับเพื่อนที่เขาไว้ในที่สุดในบริษัท เหตุการณ์นั้นทำให้คนที่มีความมั่นอกมั่นใจในตัวเองอย่างไทเกอร์เสียศูนย์ ตัดสินลาขาดจากวงจรที่มีแต่คนเห็นแก่เงิน เขาจึงตัดสินใจมาซื้อบ้านหลังเล็ก ๆน่าอยู่ตามประสาคนทั่วไป

แต่คนบ้างานอย่างเขาก็ไม่ลืมที่จะซื้อหุ้นมาเกร็งกำไร ถึงแม้เงินในบัญชีจะหลายล้านบาทแต่ถ้าไม่ยอมทำอย่างอื่นเลยมันก็เป็นเรื่องที่ไร้ประโยชน์ถ้าวัน ๆไม่ทำอะไร

พอหลับตาเท่านั้นแหละ ภาพสาวน้อยเปลือยเปล่าก็ลอยเข้ามาในหัว เธอจะตามหลอกหลอนเขาไปถึงไหนกัน

“นี่ คุณอาขี้หื่นจะเอาอะไร หนูจะไปซื้อขนม” แป้งร่ำสะกิดคนที่เอียงตัวกับเก้าอี้นวมภายในห้องทำงาน

ไทเกอร์ลืมตาโพรงมองหญิงสาว

“อยากได้ค่าขนมเพิ่มไหมล่ะ หือ” เขายื่นขอเสนอ แต่แน่นอนว่าเขาก็ต้องหวังผลประโยชน์จากมันเช่นกัน

“จะให้หนูเป็นแฟนของคุณลุง อุ้ย คุณอาน่ะเหรอ ฝันกลางวันเถอะ” แป้งร่ำหัวเราะคิกคัก เดินส่ายสะโพกนวดนาดออกไปข้างนอกห้อง

หน็อยยายตัวแสบ

ไทเกอร์ดีดตัวลุกขึ้นเดินตามสาวน้อย คว้าหมับที่ข้อมือ

“เป็นแฟนกันเถอะนะ เดี๋ยวจะไปขอกับแม่ให้สมเกียรติเลย” เสียงแหบพร่าหลุดออกมาอย่างปากหยักหนา เขามีสติครบถ้วน เขาเกินความต้องการอยากจะมอบบทรักอันเร่าร้อนให้หญิงสาวเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่ติดว่าเธอยังไม่ตกลงปลงใจกับเขา

“ไม่เอาลุงแก่ เอ้ย..อาแก่ แป้งไม่อยากจะมีแฟนแก่” สาวน้อยส่ายหน้า พยายามสะบัดมือให้หลุดจากมือหนา

“แก่แต่เร้าใจ ไม่ชอบหรือไง ไอนั่นก็ใหญ่ กล้ามก็เป็นมัด ๆ ผมก็ยังไม่งอกเสียหน่อย อารักใครรักจริงนะสาวน้อย” ไทเกอร์ขายของเต็มที่สุด ๆ

“อื้อไม่เอา”

“ไม่ลองก็ไม่รู้นะว่ามีแฟนแก่ ๆแบบอามันดีขนาดไหน”

ไทเกอร์ชักเริ่มจะหมดมุกจีบเด็กสาวเสียแล้ว ใจเย็นไว้ของสวย ๆงาม ๆต้องใช้เวลากว่าจะได้มา

“ไม่เอา”

แป้งร่ำส่ายหน้า เธอกลัวว่าคนอย่างไทเกอร์จะหลอกเธอให้หลงกล จากนั้นก็ฟันเธอแล้วทิ้ง คนเจ้าเล่ห์เชื่อได้ที่ไหน

“เอาหน่อยนะ เดี๋ยวเอาให้ตังค์ไปกินขนม สักเดือนละสามหมื่นห้าดีไหม” คนใจปำเสนอเงินเต็มทีเพื่อหลอกล้อหญิงสาวมาเป็นเมียเด็ก

สาวน้อยเริ่มลังเล ครุ่นคิดตังค์สามหมื่นไม่ใช่น้อย ๆเลย แต่เป็นแฟนเขาเนี่ยต้องทำอะไรบ้าง หรือแค่เป็นแม่บ้านเท่านั้น

“ไม่สนหรือไง ได้ทั้งแฟนหล่อ ๆ เงินเดือนเอาไว้ซื้อของ เป็นเมียนักธุรกิจอย่างอาไทเกอร์มันไม่ดีตรงไหน” เมื่อหญิงสาวเริ่มลังเล เขาต้องเสนอผลตอบแทนให้เธอเยอะ ๆ

“อือ ไม่เอาปล่อยนะ” แป้งร่ำผลักร่างกำยำให้ถอยห่างจากนั้นก็รีบวิ่งหนีไป

ไม่ได้ผล !

ชายหนุ่มต้องหัวเสียอีกรอบกับการจีบเด็ก หรือเขาต้องเขาทางผู้ใหญ่!