คุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด

49.0K · จบแล้ว
โยธกา ดรินทร์ น้ำอ้อม
26
บท
895
ยอดวิว
9.0
การให้คะแนน

บทย่อ

คุณหนูไนล์ วิลสัน คือตัวแสบ เธอคือทายาทพันล้านของนิกซ์ วิลสัน แต่สำหรับสิงหา เขาไม่สนใจว่าเธอเป็นใคร เธอมันยัยตัวร้ายชัดๆ ถ้าร้ายมา ผมฟาด...นะครับ โปรยปราย "อยากให้ผมสั่งสอนอะไรเขาไหม คุณหนู" สิงหาเอ่ยถาม เธอปรายตามองเขาแล้วย่นจมูกน้อยๆ "นายจะทำอะไรเพื่อฉันได้ล่ะ ไค" "ก็สั่งสอนนิดหน่อยว่าไม่ควรหลอกเล่นกับคุณหนูของผม" "หึๆ ยังไง?" เธอเลิกคิ้ว แล้วหัวเราะ "นายจะจับเขามาทรมาน แก้ผ้า ถ่ายรูปประจาน เอาไปทิ้งไว้ที่กระท่อมบนเขา...ให้เขาหาทางฝ่ากับพวกฝูงหมีลงมาเอง แบบนั้นถึงจะสะใจ" "เอาแบบนั้นเลยนะ?" สิงหาเลิกคิ้ว เขากระดกเหล้าลำไยเข้าปาก รสชาติของมันหวานฉ่ำ ขมนิดๆ แต่เมาปลิ้นเลยละ "เอาแบบนั้นแหละ...คนเลว ดีเท่าไหร่ที่ฉันไม่สักข้อความประจานด้วยว่า ไอ้เกย์สารเลวแกล้งหลอกผู้หญิงติดหลังมัน" "เดี๋ยวผมจะจัดการให้" สิงหาพูดเสียงเหี้ยม ขณะที่ตอนนี้สาวน้อยที่เมาสนิทไปแล้วหัวเราะร่วน เธอหันมามองเขาตาฉ่ำ แล้วประคองใบหน้าของเขาไว้ในอุ้งมือ เพื่อจะได้มองเขาให้ชัดๆ "มีนายคนเดียวนะไค ที่คิดจะแก้แค้นให้ฉัน" "ผมก็ต้องทำแบบนั้นสิ เมื่อเขากล้ามาเหยียบหัวใจคุณหนู เขาก็ต้องได้รับการชดใช้อย่างสาสม" "ไม่เคยมีใครดีกับฉัน ไม่เคยมีใครสนใจความโกรธ หรือศักดิ์ศรีของฉัน" น้ำตาของเธอปริ่ม ความเมาละลายสติและเกราะของเธอ "นายเป็นคนแรกที่อยู่กับฉันในวันที่ฉันไม่มีความสุข เป็นคนแรกที่บอกว่าจะแก้แค้นให้ฉัน...เป็นคนแรกที่ถามว่า ฉันชอบอะไร?" "คุณทำไมดูขี้เหงาจัง คุณหนู" เขามองจ้องตาเธอ นัยน์ตาของเธอตอนนี้คลอไปด้วยหยาดน้ำตา มือของเขาจับที่แก้มนวล แล้วไล้ข้อนิ้วกับความนิ่มนั่นเบาๆ "ฉันไม่ได้ขี้เหงา" เสียงนั้นแหลมขึ้นมาอย่างไม่พอใจ เมื่อถูกกระทบปมในใจ "ฉันคือคุณหนูไนล์ วิลสันนะ" "คุณแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ขี้วีน เอาแต่ใจและไม่มีเพื่อน คนสวย" "อื้อ..." "เป็นคนดื้อ ที่น่ารักที่สุด" เสียงทุ้มเอ่ยพร่า พร้อมกับใบหน้าคมเข้มของสิงหาที่ก้มลงมาอย่างรวดเร็ว ปากรุ่มร้อนแต้มลงมาบนกลีบปากอิ่มกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์ ลิ้นของเขาแทรกเข้าไปดื่มด่ำความหวานฉ่ำภายใน เขาโอบประคองร่างงามนั่นให้เกยขึ้นไปบนตักกว้าง กกกอดเธอไว้ในวงแขนอันแสนร้อน นิลดาราเผยอปากให้เขา และครางเบาๆ เมื่อถูกดื่มด่ำอย่างลึกซึ้ง โอ...เธอกำลังเมา ผู้ชายคนนี้ จูบของเขา มีฤทธิ์ยิ่งกว่าเหล้าร้อยไห เนิ่นนานจนปานขาดใจ สิงหาละปากจากกลีบปากอิ่มของคุณหนูคนสวยที่อ่อนระทวยแนบอิงอกเขา "กลับบ้านกันดีกว่า ผมว่าคืนนี้เราสองคนเมามากแล้ว" สิงหาพูดแล้วดึงเธอให้ลุกขึ้นตามเขา นิลดาราใจเต้นระทึกกับจูบของสิงหา เขาจูงเธอลงมา เอ่ยเชยชมเจ้าของร้านและล้วงเอาธนบัตรส่งให้นางปึกหนึ่ง ก่อนจะพาเธอกลับบ้าน คืนนั้น... หัวใจของคุณหนูแห่งวิลสันเหมือนถูกมือยักษ์จับเขย่า คืนนั้น... บอดี้การ์ดหนุ่มนอนมองพระจันทร์ที่หน้าต่างห้องของเขา ทั้งสองคนอยู่ในสภาวะเดียวกัน...คือใจล่องลอย และนอนไม่หลับ

นิยายรักโรแมนติกบอดี้การ์ดเศรษฐีไอดอลมาเฟียพระเอกเก่งโรแมนติกรักหวานๆดราม่า

คุณหนูเอาแต่ใจ

“คุณพอลติดงานน่ะครับคุณหนู” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้น ทำให้คนสวยที่กำลังจิบไวน์แก้แฮงก์ในตอนสาย ถึงกับหันขวับ และแล้วแก้วไวน์ก็ลอยมากับอากาศ แต่ดีที่ว่าเขาหลบทันมันเลยตกไปกระทบกับพื้นแทน

เพล้ง!

เสียงแก้วแตกละเอียด ร่างงามสะพรั่งในสัดส่วน 36-24-38 ลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ที่นั่งอยู่ เธอสวมเสื้อคลุมซีทรูสีขาวเย็บระบายลูกไม้ฟูฟ่องยาวกรุยกราย ข้างในเป็นชุดนอนซาตินสีชมพูนู้ด ขับผิวขาวราวน้ำนมให้ยิ่งผ่องแผ้วมันสั้นแค่ต้นขา เธอยืนกอดอก มันดันดุนทรงอกอวบให้ยิ่งทะลัก ภาพตรงหน้าเหมือนภาพแสนเร้าใจของนางแบบระดับโลก

คุณหนูไนล์ หรือ นิลดารา ลูกสาวคนเดียวของคุณนิกซ์ มหาเศรษฐีระดับโลก ที่ความร่ำรวยของเขา มันทำให้เขาต้องจ้างบอดี้การ์ดมาเพื่อคอยดูแลลูกสาว การที่เขาสนับสนุนรัฐบาลในเรื่องการทหารและการเมือง มันทำให้เขามีศัตรูที่มองไม่เห็นมากมาย ตอนเด็กนิลดาราถูกลักพาตัวไปเรียกค่าไถ่หนหนึ่งทำให้เขาหลอนมาก เหตุการณ์หนนั้นมันทำให้เขาเสียภรรยาไป และตั้งแต่นั้นนิลดาราก็กลายเป็นลูกเทวดาคุณหนูเอาแต่ใจเพราะนายท่านดูแลสปอยตามใจขั้นสุดจนเสียนิสัย

บรรดาบอดี้การ์ดทั้งหลายก้มหน้า ไม่มีใครกล้ามองเธอแม้แต่ปลายเล็บ...นิลดาราสวยมาก ความที่เป็นสาวลูกครึ่งไทย อเมริกัน รูปหน้าผสานผสมกันไว้อย่างลงตัว หน้าเรียวรูปไข่ จมูกโด่งรั้นตามเผ่าพันธุ์บิดา ดวงตากลมโตเหมือนเมล็ดอัลมอล นัยน์ตาสีน้ำตาลแกมเขียวสีสวยแปลก ริมฝีปากหนาอิ่มเซ็กซี่ เธอมีเรือนผมตรงดำมันสีน้ำตาลเข้ม ที่ตอนนี้ยาวจนถึงสะโพก

ส่วนสัดเว้าโค้งที่ธรรมชาติสร้าง ผิวพรรณผ่องสวยสะดุดตา เงินตราที่เธอมี มันทำให้นิลดารา เป็นดาวเด่น และเป็นที่หมายปอง เธอมีเจ้าของหัวใจแล้วคือแพททิสัน คาร์สัน ทายาทมหาเศรษฐีเพื่อนคู่ธุรกิจกับนิกซ์ ที่หมั้นหมายกันแล้ว และนิลดาราก็บอกกับตัวเองว่าเธอรักเขา...

แพททิสันมีทั้งรูปทรัพย์และทรัพย์เหมือนๆ กับเธอ

คู่หมั้นที่สมกันมาก คู่ไฮโซแห่งปีที่มีแต่คนจับตามอง และชื่นชมกับความเลิศเลอของทั้งเขาและเธอ

“แกทำแก้วฉันแตก” เสียงหวานเอ่ยเปรย บอดี้การ์ดคนนั้นหน้าซีด คุณหนูเอาแต่ใจมาก ไม่ใช่แค่เอาแต่ใจธรรมดา ต้องเรียกได้ว่าเอาแต่ใจแบบนิสัยเสีย...

“ตะ แต่”

“นาธาน ไล่มันออกไป” เสียงนั้นเอ่ย พร้อมกับก้าวฉับๆ ไปที่สวนกุหลาบของเธอ พวกบอดี้การ์ดที่เหลือมองตากัน นาธานหัวหน้าพ่อบ้านที่รองรับคำสั่งทุกอย่างจากคุณหนูได้แต่ถอนใจ แล้วโบกมือให้กับบอดี้การ์ดนายนั้นซึ่งทำกำลังทำตาแดงๆ เพราะถูกไล่ออกแบบฟ้าแลบ

“ต่อไปนายไปทำงานที่ส่วนบริษัทใหญ่ ไม่ต้องมาที่บ้าน แล้วก็หลบๆ คุณหนูหน่อย เธอความจำดีมาก”

“ผะ ผมไม่ต้องออกหรือครับ”

“ไม่ต้องหรอก คุณหนูไล่คนออกมามากเกินไปแล้วปีนี้”

นาธานว่า เขาเป็นคนเดียวกระมังที่นิลดาราพอจะฟังอยู่บ้าง ก็เลี้ยงกันมาตั้งแต่สมัยเด็กเล็ก เขาแทบจะเป็นพ่อคนที่สองของนิลดารา เพราะนิกซ์ไม่มีเวลาให้ลูกสาวเลย นิกซ์ให้อำนาจขาดเขาเกี่ยวกับเรื่องลูกสาวตัวร้าย ที่ดูจะร้ายขึ้นทุกวันเอาแต่ใจมากขึ้นทุกที

เขารู้ว่าคุณหนูพักนี้อารมณ์ร้ายมากๆ อะไรก็ไม่ถูกใจไปหมด คงเพราะเรื่องพ่อนั่นแหละ นิกซ์เบี้ยวมางานวันเกิดลูกสาวมาสองปีติดแล้ว ปีนี้เธออายุ 23 ปี บิดาสัญญาว่าจะมีทริปรอบโลกกับลูกสาวเป็นของขวัญวันเกิดให้กับนิลดารา เป็นของขวัญที่เธอเรียนจบและคว้าเกียรตินิยมมาให้เขาจากมหาวิทยาลัยดัง

นิลดารามีสมองที่ปราดเปรื่อง เธอเรียนเก่งมาก และมีหัวธุรกิจก้าวไกลพอๆ กับพ่อ การที่เธอเป็นลูกสาวคนเดียว...ทายาทของวิลสัน บิดาเลยแนะนำคู่หมั้นให้เธอ แพททิสันเป็นลูกชายของเพื่อนเขา ทั้งสองหมั้นกันส่วนหนึ่งเพราะผู้ใหญ่ อีกส่วนเพราะนิลดาราเกิดพึงใจเขาขึ้นมาจริงๆ แพททิสันเป็นคนรูปหล่อ ปากหวาน เอาใจเก่ง และเป็นสุภาพบุรุษ

วันนี้ที่เธอหงุดหงิด เพราะนอกจากพ่อแล้ว พี่พอลก็ยังกล้าเบี้ยวนัดเธอ!

นิลดาราโทรตามพ่อบ้าน ให้เขาหาไวน์มาให้เธอดื่ม นาธานรับข้อความแล้วตอบกลับไปสั้นๆ เขาส่ายหน้าน้อยๆ พรูลมหายใจออกมา บอดี้การ์ดที่โดนคุณหนูเอาแก้วขว้างเอาเมื่อกี้ ทำหน้าที่ขับรถให้กับเธอด้วย เขาจะหาใครมาแทนดีนะ

นึกขึ้นได้ว่ามีหลานชายห่างๆ ของเขา เป็นหนุ่มไทยที่มาสมัครเป็นนาวิกสหรัฐ เพิ่งจะลาออกมา และยังอยู่ที่เท็กซัส สิงหา น่าจะเป็นตัวเลือกที่ดี เขาเชื่อในฝีมือของหมอนั่น และเข้ากับสถานการณ์ในช่วงนี้ เพราะมันไม่น่าไว้วางใจเท่าไหร่ กับการเลือกตั้งสมัยหน้าที่นายท่านเป็นคนสนับสนุน

เขาไล่หาเบอร์โทรศัพท์ ก่อนจะกดสายออกไปหาหลานชาย

“ครับ ลุงนาธาน”

“แกว่างไหมพักนี้หลานรัก”

“ก็ไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเท่าไหร่ครับ” ปลายสายตอบเสียงกลั้วหัวเราะ “มรดกของพ่อกระจัดกระจายอย่างบอกไม่ถูก ผมยังไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อนดี”

“ปล่อยทั้งหมดให้เป็นเรื่องของกันยา” คำตอบของลุงทำให้สิงหาหัวเราะเสียงดัง

“หมอนั่นคงจะบ่นผมจนหูชาแน่ๆ เรากำลังคิดว่าจะขายทั้งหมด แล้วก็เอาเงินมาลงทุนสักอย่าง แต่ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอะไรดี”

“สนใจงานบอดี้การ์ดไหม?”

“หืม...ลุงจะให้ผมเป็นบอดี้การ์ดให้หรือครับ”

“ไม่ใช่ลุง เป็นคุณหนูไนล์”

“ยัยเด็กดื้อนั่นน่ะหรือครับ” สิงหานิ่งไปนิด เขาจำนิลดาราได้ดีเชียวละ...แต่ตอนนั้นเธอยังไม่นิสัยเสียขนาดนี้

“แน่ะ...อย่าเรียกแบบนั้นให้กับคุณหนูได้ยินนะ”

“ยัยตัวร้ายคนนั้นน่ะหรือครับ ผมจะเรียกค่าแรงเท่าไหร่ดี ผมฟังเรื่องเกี่ยวกับหล่อนจากลุงมามาก จนผมไม่อยากไปทำงานด้วย” เขาบ่น นาธานหัวเราะเสียงดังอย่างชอบใจ

“เอาน่า...มาช่วยกันหน่อย”

“ค่าแรงแพงนะครับ แล้วอีกอย่างลุงก็ช่วยผมด้วย เวลาเจ้าหล่อนออกฤทธิ์ ถ้าจ้างผมแล้วไล่ออกไม่ได้ คิดดีๆ นะครับลุง” สิงหาแกล้งว่า ภาพของยัยเด็กนั่นผุดพราวขึ้นมาในความทรงจำ รวมถึงภาพปัจจุบันที่เขาเคยเห็นผ่านตาตามสื่อต่างๆ ใครจะไม่เคยเห็นคุณหนูไนล์คนดังกัน เปรียบความดังและข่าวฉาวของหล่อน ก็พอๆ กับปารีส ฮิลตัน เลยละ

“เท่าไหร่ก็จ่าย ต้องเป็นแกนั่นแหละ พักนี้มีข่าวไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ลุงไม่ค่อยไว้ใจคนอื่นมากเท่าแก”

“ตกลงครับ เจอกันวันอาทิตย์ครับลุง”

ทางนั้นตกลงง่ายๆ นาธานก็เบาใจ

บางทีเขาอาจจะต้องหนีไปจากที่นี่สักพัก จะได้ทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ถ้าเกิดว่านิลดาราออกฤทธิ์เอากับสิงหาแล้วโดนหลานของเขาฟาดกลับเอา...