บทที่ 1 ดีเจสาว

“ไอ้พยัคฆ์ นั้นดีเจใหม่ของผับมึงเหรอ ทำไมกูไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนว่ะ” รามพูดขึ้นอย่างสงสัย

พยัคฆ์ เคนกับมาร์ค (น้องของเคน) หันมองรามพร้อมกัน แล้วพยัคฆ์กระตุกยิ้มมุมปากขึ้น เมื่อรู้ทันเพื่อนของเขา ไอ้นี่มันเจอเหยื่อของคืนนี้แล้วสินะ แต่คนนี้น่าจะจับกินได้ไม่ง่ายเหมือนคนอื่น ๆ หรอกนะ

“อ๋อ…พอดีน้องมะนาวติดธุระน่ะ ส่วนดีเจอีกก็มาไม่ได้ มะนาวเลยของให้รุ่นน้องของเธอ มาเป็นดีเจแทนวันหนึ่งนะ” พยัคฆ์พูดอธิบายให้รามฟังไปส่ง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ

ส่วนมือไม้ก็นัวเนียอยู่กับสาวสวยข้างกาย ซึ่งเป็นคู่นอนของตัวเองในค่ำคืนนี้ ดีเจคืนนี้สวยจริงเขาเห็นทีแรกยังมองตาค้างไปเลย แล้วเขาก็จัดการพูดคุยทาบทามเธอให้มาเป็นผู้หญิงของเขามาก่อนหน้านี้แล้ว แต่เธอไม่สนใจข้อเสนอของเขา แต่ใครสนพราะเขาก็ไม่ชอบบังคับใครเหมือนกัน รอบตัวเขายังมีผู้หญิงอีกมากมายที่สนใจข้อเสนอของเขา เหมือนกับสาวสวยที่อยู่ข้างกายเขาในตอนนี้ ถึงจะสวยไม่เท่ากับดีเจสาวคนนั้นก็เถอะ

“ไอ้สัส..คุยกับกูก็มองหน้ากูก่อน ไอ้เวรนี่!!” รามพูดว่าพยัคฆ์อย่างหงุดหงิด มันจะอะไรนักหนากับผู้หญิงเนี่ย!!

“สวยวะ…สเปคมึงเลยนี่ไอ้ราม” เคนพูดขึ้นอย่างรู้นิสัยเพื่อนของเขา แต่ดูเหมือนจะเด็กอยู่เลยนะเนี่ย

“นั่นพะพายนี่ครับ” มาร์คน้องชายของเคนพูดขึ้น ทำให้ทั้งสามคนหันมองหน้ามาร์คพร้อมกัน

“มึงรู้จักดีเจสาวคนนั้นด้วยเหรอวะ..ไอ้มาร์ค!” เคนผู้เป็นพี่ชายถามขึ้นอย่างสงสัย ปกติไอ้มาร์คจะไม่ค่อยสนใจผู้หญิงคนไหน เพราะมันเป็นพวกชอบเพศเดียวกัน แล้วตอนนี้มันก็มีเมียแล้วด้วย

“ครับ...เธอเป็นเพื่อนกับลูกไหน” มาร์คตอบกลับเสียงเรียบ แล้วที่เขามาวันนี้ก็เพราะมานั่งเฝ้าลูกไหนที่มาดื่มกินกับเพื่อนที่ชั้นล่างนั่นเอง

“กูว่าแล้ว…ที่แท้ก็เพื่อนเมียมึงสินะ กูก็คิดว่ามึงจะเปลี่ยนแนวมาสนใจผู้หญิงแล้วซะอีก”

เคนพูดหยอกล้อน้องชายออกไปอย่างอดไม่ได้ ไม่รู้ลูกไหนอะไรนั้นอยู่กับมันได้อย่างไง ทั้งเย็นชา พูดน้อย ถามคำตอบคำ ขนาดเขาเป็นพี่มันยังไม่อยากคุยกับมันเลยเบื่อมันจะแย่!!!

“พะพาย...เหรอชื่อเพราะดีนี่”

รามเหยียดยิ้มมุมปากพูดขึ้น ‘พะพาย’ อย่างไงหรอกเป็นชื่อที่ติดหูของเขาเหลือเกิน เหมือนคำคำนี้มันอยู่ในความทรงจำของเขามาตลอด หรือว่าจะเป็นคนเดียวกันหรือเปล่านะ หรือจะแค่ชื่อเหมือนกันเท่านั้น เรื่องนี้เขาจะต้องรู้ให้ได้

“แล้วน้องเขาโสดหรือเปล่าล่ะ…เพื่อนเฮียสนใจ มึงไปติดต่อให้หน่อยสิ”

เคนพูดขึ้น แล้วหันไปเอาคำตอบกับมาร์ค แต่น้องชายสุดที่รักของเขายังคงนั่งเงียบไม่ตอบ ไอ้นี่มันได้ยินที่กูพูดไหมเนี่ย!!

“เรื่องนี้ผมไม่ขอยุ่งนะ…เดียวลูกไหนมันมาว่าผมอีก”

มาร์คพูดปฏิเสธพี่ชายไปเสียงเรียบ เรื่องนี้เขาไม่อยากเข้าไปยุ่งจริง ๆ กลุ่มนี้แต่ละคนแรง ๆ ทั้งนั้น โดยเฉพาะพริกไทยหมัดหนักจะตายไป เขาเคยโดนเธอต่อยมาครั้งหนึ่งแล้ว เพราะฉะนั้นเรื่องนี้เขาไม่ขอยุ่งดีกว่า

“โธ่!..นี่มึงกลัวเมียเหรอวะไอ้มาร์ค”

เคนพูดขึ้นอย่างดูแคลนน้องชายของตัวเอง ตัวก็ใหญ่กว่ายังจะกลัวเมียอีก เสียชาติเกิดจริงๆ น้องกู มาร์คก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ ทำเป็นเหมือนไม่ได้ยินสิ่งที่พี่ชายพูดแล้วนั่งดื่มเงียบๆ ไป

“แล้วเธอโสดอยู่หรือเปล่าล่ะ….เดียวเรื่องอื่นเฮียจัดการเอง” รามพูดขึ้นแล้วมองมาร์คที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขา อย่างรอคำตอบ

“น่าจะโสดอยู่นะครับ ผมไม่เคยเห็นเธอคุยกับใคร ส่วนใหญ่เธอก็อยู่กับพวกเพื่อนของเธอก็เท่านั้น” มาร์คตอบรามไปตามตรง

ตั้งแต่ที่รู้จักกันมามาร์คไม่เคยเห็นพะพายคุยกับผู้ชายคนไหนเลย ชีวิตส่วนใหญ่ของเธออยู่กับการเรียน การทำงาน และก็อยู่กับพวกเพื่อนเธอเท่านั้น รามพยักหน้ารับรู้เรื่องแล้วหันไปทางพยัคฆ์เพื่อนของเขาที่กำลังนัวเนียอยู่กับหน้าอกของหญิงสาวข้างกายอยู่ (ไอ้สัสนี่!!) มันไม่สนใจเขาเลยใช่ไหม รามคิดในใจอย่างหงุดหงิด พอไม่ใช่เรื่องของตัวเองแล้วก็ไม่สนใจเลยนะ อย่าให้ถึงทีเขาบ้างละ

“ไอ้พยัคฆ์...มึงไปตามผู้จัดการผับมึงมาให้กูหน่อยดิ”

“ตามมาทำไมวะ….อ๋ออ...เคครับเพื่อน เดี๋ยวผมจัดการให้ครับคุณราม”

พยัคฆ์เงยหน้าขึ้นมาถามรามอย่างงง ๆ ว่ามันจะให้ตามจัดการมาทำไม...พอเห็นหน้าเพื่อนเริ่มไม่ค่อยสบอารมณ์แล้ว เลยรีบจัดการตามที่มันบอก เดียวความซวยจะมาตกอยู่ที่เขาแทน