แรกพบสบตา

ก๊อกๆๆ

"ยัยศิ..ตื่นรึยัง"

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะห้องดังมากจากด้านนอกเสียงแบบนี้มีคนเดียวเลยคะ 

"คะ...ตื่นแล้วคะ" ฉันเดินมาเปิดประตูห้องนอนและคนที่ฉันเห็นเป็นใครไปไม่ได้นอกจากป๊าวัชร เมื่อวานนั้นที่กลับมาจากอังกฤษป๊าวัชรไม่อยู่เพราะไปดูงานกับลูกค้าทีดูไบ 

"ไงครับ...พร้อมไปโรงเรียนรึยัง"

"ฟอดๆ ฟอด คิดถึงๆจังเลยคะ หนูพร้อมมากงั้นหนูไปอาบน้ำก่อนนะคะ"ฉันกระโดดกอดกีะโดดหอมป๊าวัชรอย่างเอาเป็นเอาตายและวิ่งหมุนตัวกลับเข้าไปในห้องน้ำทันที ฉันเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว ฉันกำลังจะขึ้นม.4แล้ว ขึ้นเป็นพี่ม.ปลายขั้นแรก คงมีอะไรให้ทำมากมาย และนี่จะดป็นการเริ่มต้นอะไรใหม่ๆ อาบน้ำล้างหน้า แปรงฟัน  หยิบชุดนักเรียนมาทาบตัว น่ารักอะไรแบบนี้ อย่างนี้ต้องถ่ายรูปสักหน่อย

หลังจากนั้นฉันก็ลงมาทานข้าวเช้าด้านล่าง ตอนนีี้ที่โต๊ะมีคุณป๊าทั้งสองและพี่คิรา

"ม๊ากับพี่คิรินละคะ"

"ม๊าอยู่ในครัว ส่วนคิรินยังไม่ตื่น"ป๊ากันต์ตอบ

"หื้ม ม๊าคะทำอะไรหอมจังเลย"

"ข้ามต้มกุ้งครับคนสวยของม๊า กินเยอะๆนะ"ม๊าบอกพลางตักข้าวต้มใส่ถ้วยเราทุกคน

"คะม๊า"

"เดียววันนี้พี่คิราจะไปส่งเราเข้าใจมั้ย ม๊าบอกอาดินไว้แล้ว ว่าหลานสาวสุดที่รักจะเจ้าไปหา คิราม๊าฝากน้องด้วยนะ"

"ครับม๊า..คิจะส่งน้องให้ถึงมืออาดินเลยครับ"

"ดีมาก..กินได้แล้วเดียวสาย รถจะติดเอา"

.

.

.

.

"พี่คิราตะลงไปส่งศิจริงหรอ...คนมองแย่เลยนะ"เมื่อจอดรถที่บานจอดด้านข้างโรงเรียน แต่ถ้าจะไปหาอาดินพี่คิราก็ต้องลงเดินไปแล้วแบบนี้ ถ้ามีคนเห็นโรงเรียนจะไม่แตกใช่มั้ย

"นี่ไง.."เข้าใจละฮ่าๆ พี่คิราหยิบหมวก แว่นตา แมสขึ้นมาและจัดการปกปิดใบหน้าให้เรียบร้อย

"คนอะไร ปิดขนาดนี้ยังหล่ออ่ะ"

"หึ..ยัยแสบ ป่ะ"

ชายหนุ่มความสูงราว185 เดินคู่กับสาวน้อยชุดนักเรียน่ารักอย่าบอกใครเลย นักเรียนสาวที่เดินผ่านมองเหลียวหลัวแถบทุกคน กับความหล่อที่ทะลุสิ่งที่ปกปิดบนใบหน้า สองพี่่น้องหยุดอยู่หน้าห้องที่มีป้ายขึ้นว่าผูู้อำนวยการ

"มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ"หญิงวัยกลางคนหน้าห้องเอ่ยถาม

"มาพบผู้อำนวยการเจนสุดาครับ"

"รอสักครู่นะคะ...เชิญด้านในคะ"

หญิงคนดังกล่าวเดินมาเปิดประตูให้พี่คิราก็เดินนำเข้าไปแบ้วตามด้วยฉัน

"อาเจนสวัสดีครับ"

"สวัสดีคะ..นี่หนูศิญาเหรอเนี้ย โตดป็นสาวแล้วสวยนะเนี้ย"ผู้หญิงสาวที่นั่งอยู่ที่โต๊ะประตำแหน่งทักทายกลับ

"สวัสดีคะอาเจน"

"ผมฝากยัยแสบด้วยนะครับอา"

"ได้จ๊ะ อาคุยกับม๊าเราสองคนแล้ว ยังไงไปพบครูที่ปรึกษาก่อนละกันนะ แล้วคิราจะอยู่รออาดินมั้ยละ ยังไม่เข้ามาเลย"

"ไม่เป็นไรครับเดียวผมกลับเลย 10โมงมีเรีียนครับ"

"งั้นหนูไปรายงานตัวก่อนนะคะ"

"เอโคจ๊ะ" 

หลังจากออกจากห้องอาเจนฉันกับพี่คิราแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเอง ฉันเดินมาที่จุดนัดรวมตัวของม.4 มีทั้วหญิงและชายหันมองมาที่ฉัน เป็นเหมือนฉันจะมาช้าจนเป็นจุดเด่น หลังจากนั้นก็ปฐมนิเทศเด็กใหม่ม.1-ม.4 ฉันอยู่ห้องม.4/2 มีเพื่อนในห้อง50คน ก่อนที่จะแยกย้ายฉันแวะไปเข้าห้องน้ำก่อนโดยให้เพื่อนอีกสองคนที่มาด้วยรอก่อน ขณะที่ขึ้นบันไดสายตาของฉันหันไปสบตากับรุ่นพี่ผู้ชายคนนึงเขายิ้มกว้างคุยกับเพื่อนอยู่นั้น ใบหน้าหล่อเข้ารูปคิดว่าคงเป็นลูกครึ่งแน่เลยพี่เขาเดินคุยกันผ่านฉันลงบันไดลงไปฉันก็ยังหันมองตามจนสุดสายตาก่อนจะสะดุ้งกับเสียงเรียกของเพื่อน

"ศิญา..ศิญา!"

"ห้ะ!..ว่าไง"

"มองอะไรไปได้แล้วเร็วๆเข้า"

"อืมๆ"

หลังจากนั้นฉันและเพื่อนพากันไปที่ห้องม.4/2และเข้าเรียนในวิชาแรกของวัน ฉันนึงถึงหน้าของรุ่นพี่คนนั้นแล้วก็เผบอยิ้มออกมา เจอกันครั้งหน้าต้องทำความรู้จักให้ได้เลย