เดตแรกก็...

ฉันเลือกชุดที่เรียบง่ายแต่ดูแพงและเหมาะสมกับวัยแบบฉัน เสื้อยืดแขนยาวสีขาวกัยกระโปรงยีนส์เอวสูงสักตัว รองเท้าผ้าใบแค่นี้ก็คงพอแล้ว ฉันอาบน้ำเสร็จพี่นนท์ก็โทรเข้ามาหาบอกเจอกันตอนสิบโมงที่ห้างS  วันนี้ป๊าอยู่บ้านด้วยต้องทำตัวดีๆน่ารักๆ ฉันเดินลงมาด้านล่างเห็นม๊ากับป๊าทั้งสองคนกำลังแกล้งม๊าอยู่

"ป๊ากันต์ แกล้งม๊าศิทำไม ดูสิแดงหมดแล้ว"

"แต่งตัวสวยเชียวตะออกไปไหน วันนี้วันเสาร์นิ" ป๊าวัชรถาม

"ไปดูหนังกับเพื่อนคะ"

"งั้นป๊าไปส่ง นัดไว้ที่ไหนล่ะ"ป๊าวัชรอาสาไปส่งเองด้วย

"ไม่เป็นไรดีกว่าคะ หนูไปกับลุงชมก็ได้ ป๊าหยุดทั้งทีอยู่กับม๊าดีกว่านะคะ หนูไปแล้ว"

"เอางั้นก็ได้ อย่ากลับดึกนะ"

"เจ้าคะ!!"

"ทะลึ่งนักนะยัยลูกสาวคนนี้"วัชรบอก

"เฮียจะทำอะไร?"คีย์ถามกันต์

"จะปล่อยให้ไปคนเดียวได้ไง ลูกดป็นผู้หญิงนะ"

"จริงของไอ้กันต์"

"พอเลยๆ จะให้คนตามลูกหรอ หยุดความคิดนั้นเลยนะ "

"เฮียเป็นห่วง"

"ลูกโตแล้วนะถึงจะเป็นผู้หญิงพี่ดูด้วยว่าลูกเหมือนใคร อีกอย่าเฮียจับลูกเรียนป้องกันตัวสาระพัดลูกเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว"

"แต่.."

"นอนนอกห้องมั้ย?"

"ไม่จ๊ะ/ไม่นะเมีย"

ห้างS

"ลุงชมกลับได้เลยนะคะ เดี๋ยวขากลับหนูกลับเอง"

"ครับคุณหนูเล็ก" ฉันเดินเข้ามาในห้างกำลังจะเดินขึ้นบันำดเลือนก็ต้องหันตามเสียงเรีียก

"คุณหนูเล็ก!!"

"คะ?" ตามสัญชาติณานหันตามเสียงที่เรียกตัวเองแบบนั้น ชายหนุ่มคุ้นตาในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์สีดำคลุมทับด้วยเสื้อสีแดง จัดเซตทรงผมเข้ารูป 

"พี่นนท์!!"

"พี่เองครับคุณหนูเล็ก!!"

"พี่เป็นคนเรียกศิหรอเมื่อกี้"

"อืม เดินตามตั้งแต่เข้าประตูด้านหน้ามาแล้ว ไม่รู้ตัวเลยหรอ!"

"ไม่เลยคะ" ฉันตอบออกไประหว่างเดินขึ้นบันไดเลื่อนไปด้วยกันกับพี่นนท์

"อยากดูเรื่องอะไรละ"

"พี่นนท์ชวนมานะ พี่นนท์เลือกเลยคะ"

"กลัวผีมั้ย!!"

"ไม่กลัวคะ"

"ไหนบอกไม่กลัว แล้วที่กอดแขนพี่แน่นนี้คืออะไรครับ"

"ตกใจเฉยๆคะ ก็อยู่ผีก็โผล่มาไม่ตกใจได้ไงละ" ฉันพลักแขนออกจากแขนพี่นนท์ก่อนจะนั่งดีๆ

"ครับ แค่ตกใจ หึหึ!"

"หยุดขำเลยนะ"

หลังจากดูหนังเสร็จพี่นนท์ก็พามากินข้าวที่ร้านหมายเลขแปด อร่อยมากๆชอบสุดๆ พี่นนท์ชวนคุยด้วยเป็นบางครั้ง แต่อยู่ๆก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามาทักพี่นนท์

"ใช่คุณนนท์จริงๆด้วย จำเนญ่าได้มั้ยคะ ที่เจอกันที่งานเลี้ยงบริษัท "

" เออ ครับคุณมีอะไรรึป่าว" ฉันแถบจะเดินไปลากยัยคนนั้นออกมาให้ห่างจากพี่นนท์ ใครเชิญนั่งไม่ทราบคะเนี้ย

"ก็เห็นคุณนนท์ ก็คิดว่าใช่เลยเข้ามาทักทาย มาทานข้าวกับเพื่อนหรอคะ"

"ครับ" นี่ก็ตอบสั้นเกิน

"คือเนญ่าก็มาทานข้าวกับเพื่อนแต่พอดีโดนเทแล้ว ถ้าไม่เป็นการรบกวน"

"รบกวนคะ อยากทานกันแบบส่วนตัวไม่อยากให้คนอื่นมานั่งแทรก ไม่ค่อยชอบเท่าไร" ฉันพูดออกไปก่อนที่พี่นนท์จะเอ่ยบอก ไม่รู้หรอกนะว่าจะพูดอะไร แต่จะพูดแบบนี้

"น้องคะพี่ถามคุณนนท์ ไม่ใช่น้อง มีมารยาทด้วยนะไม่ใช่พูดแทรกขึ้นมา"

"แล้วที่นั่งลงอยู่ตอนนี้ มีมารยาทเอ่ยปากขอก่อนนั่งหรือป่าวคะ"

"เด็กนี่!!"

"เอาเป็นว่าผมคงให่คุณเนญ่านั่งด้วยไม่ได้นะครับ "

"คุณนนท์!!!"

"เชิญโต๊ะอื่นคะ" ฉันมองยัยป้ากระโปงแดงนั้นเดินออกไปจากร้ารด้วยท่าทีที่ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"ร้ายเหมือนกันนะเรา"

"ช่วยไม่ได้"ฉันทำทีไม่สนใจแล้วกินอาหารต่อ พี่นนท์มองฉันแล้วก็ขำออกมาหน่อยๆ 

"อยากไปไหนต่อมั้ย"

"กินไอติมได้มั้ย?"

"เด็ก!!"

"เด็กแล้วไง เดี๋ยวก็โตมั้ย เดี๋ยวก็ได้พี่เป็นแฟนแล้ว"

"มั่นใจขนาดนั้นเลย?"

" มั่นหน้าไม่สนโลก แต่มั้ยใจที่เปี่ยมโชคให้เกิน100คะ"

"หึ..มาเป็นสโลแกน นี่ว่าที่แฟนหรือเซลแมนกันแน่" ห่ะเมื่อกี่พี่นนท์ว่าอะไรนะ

"เมื่อกี้พี่ว่าอะไรนะ!!" ฉันถามอีกครั้ง

"ไม่รู้สิ ลืมที่พูดไปแล้ว" 

"พี่นนท์อ่ะ...อ่อยกันหรือไงห่ะแบบนี้"

"ถ้าพี่จะอ่อยกลับแปลกตรงไหน"

"0////0"

ไอ้พี่นนท์ อ่อยกลับแรงมากใจเหลวหมดแล้ว หยุดยิ้มๆ ใจเต้นไม่เป็นจังหว่ะเลย คนบ้าพูดอะไรออกมา ถ้าคิดจะรุกกันแบบนี้ เดี๋ยวเจอหนูศิคนนี้รุกกลับบ้างอย่ามาร้องนะ