คู่แข่ง

หลังจากที่ไปเที่ยวกับพี่นนท์วันนั้นโดยมีม๊ากับเฮียคิรับรู้ เฮียคิเลยไปรับที่โรงเรียนทุกเย็น ฉันเลยทำได้แค่พูดคุยกันตอนพักกลางวันถ้าเจอกันโดยบังเอิญ แต่ก็คุยแชทกับโทรหากันทุกคืนอยู่แล้ว พี่นนท์ให้คำปรึกษาในทุกๆเรื่องดีมาก จนบางทีคิดอยากมีไว้ที่บ้านเลย วันนี้ก็เป็นอีกวันที่เฮียคิมารับฉัน แต่ดูเหมือนว่าติดธุระอะไรสักอย่างเลยทำให้มาช้า ฉันเลยเดินไปนั่งรอในร้านไอติมข้างโรงเรียนฉันเลื่อนหาแชทพี่คุยประจำ

"พี่นนท์เลิกเรียนรึยังคะ"

ฉันส่งข้อความไปหาเพื่อถาม เผื่อว่าจะได้มานั่งกินไอติมด้วยกัน ผ่านไปสักพักใหญ่ก็มีเสียงแจ้งเตื่อนจ้อความดังขึ้น เมื่อหยิบขึ้นมาดู ทำเอาฉันอดยิ้มไม่ได้

"พึ่งเล่นบาสเสร็จครับ"

"ส่งรูป"

"หนูอยู่ไหน? "

"กลับบ้านรึยัง? "

ข้อความที่พี่นนท์ส่งมามีรูปส่งมาด้วยเป็นรูปสนามบาสในโรงเรียนนั้นแหละ ทำเหมือนรายงานตัวกับแฟนเลย น่ารักจัง

"ร้านไอติมข้างโรงเรียนคะ"

"เฮียมารับช้า ติดธุระ"

"ให้ศิรอก่อน"

ฉันตอบกลับไปแบบนั้น

"พี่กำลังเดินออกไป"

"สั่งรอเลยครับ"

ฉันจึงเดินไปสั่งไอติมกับขนมเค้กแลน้ำเพิ่มอีกเมื่อเดินกลับมาที่โต๊ะพี่นนท์ก็เดินเข้ามาในร้านพอดี เข้าเดินตรงเข้ามาหาฉันทันที

"รอนานมั้ย"

"ไม่คะ หนูสั่งไอติมให้แล้วนะ"

"ขอบคุณครับ"

"เหงื่อออกเยอะเลย นี่ผ้าเช็ดหน้าคะ"

"เช็ดให้หน่อย"

"เอาไปเช็ดเองสิคะ" ฉันวางผ้าเช็ดหน้าในมือพี่นนท์และดึงมือกลับทันที พี่นนท์ยกยิ้มล้อเลียนอาการเขินของฉัน จนพี่เจ้าของร้านเอาของที่สั่งมาเสิร์ฟ พี่นนท์ดื่มน้ำทีเดียวหมดแก้วเลยคงเพราะร้อนจากการเล่นบาสมา

"ไอ้นนท์"

"ตั้ม มึงมีไร"

"ป่าวกูแค่เข้ามาทักเฉยๆ แล้วนี่คือ"

"สวัสดีคะ ศิญาคะ"

"น้องศิญาม.4/2ใช่มั้ยครับ"

"คะ"

แกร๊ก

งวางช้อนไอติมของพี่นนท์เสียงดังจนคนในร้านหันมามองรวมทั้งฉันและเพื่อนที่ชื่อตั้มของพี่นนท์ด้วย

"โทษที มันหลุดมือ"

"เออ คือน้องศิญาครับ น้องดังมากเลยนะในหมู่เด็กใหม่คือ พี่ขอ แอดเฟชได้มั้ยครับ"

"อ้อ ได้คือ" ฉันไม่รู้จะทำไงเลยยิ้มให้และติบตกลง แต่พอหันไปมองพี่นนท์ พี่นนท์ทำสีหน้าขรึมกว่าตอนแรกซะอีก ไหนจะรังสีที่แผ่ออกมานั้นอีกคืออะไร จนแอดเฟชกันเสร็จเรียบร้อยโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น

"คะ ถึงแล้วหรอ อืมน้องกำลังออกไป"

"พี่นนท์เฮียมารับแล้ว ขอตัวนะคะ" ประโยคแรกฉันพูดกับพี่นนท์ พี่นนท์ก็พยักหน้ารับอนฝีกประโยคฉันหันไปพูดกับพี่ตั้มก่อนที่จะเดินออกจากร้าน ไม่วายยังกดส่งข้อความไปหาพี่นนท์ก่อนจะขึ้นรถของพี่ชาย

"ถึงบ้านแล้วโทรหาหนูด้วยนะคะ"

นนท์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะเก็บใส่กระเป๋ากางเกงนักเรียนอีกครั้ง พอจะเดินไปจ่ายเงินตั้มก็เดินตามมาด้วย

"นนท์ น้องศิญาเขามีแฟนยังวะ"

"ไม่รู้"

"น้องแม่งโคตรน่ารักเลยพอมาเจอใกล้ๆ"

"เออ"

"กูว่ากูจะลองจีบน้องดูวะเพื่อติด"

"ไม่ติดหรอก"

"ทำไมมึงลองจีบแล้วหรอถึงรู้ว่ากูจะจีบไม่ติด"

"ยัง"

"เออ งั้นกูจะลองจีบดู"

ติ้ง!!

>>>>ข้อความใหม่

พี่นนท์

(ถ้ามีคนถามว่ามีแฟนรึยัง? บอกไปเลยนะว่ามีแฟนแล้ว เข้าใจมั้ย?)

อะไรของเขาเนี่ย หมายความว่าอะไรศิญางง แล้วไปมีแฟนตอนไหนอะ คนที่อยากเป็นแฟนด้วยเขายังไม่ขอเลยแล้วจะมีได้ไง ฉันเลยส่งข้อความตอบกลับไป

(ก็หนูยังไม่มีแฟน แล้วทำไมต้องบอกว่ามีแล้ว ไม่เอาหรอกคะ โกหกมันไม่ดี)

พี่นนท์ก็ตอบมาทันทีเหมือนกัน

(บอกก็ทำตาม อย่าดื้อให้มาก มีแฟนแล้วเข้าใจนะ)

ฉันได้แต่ยิ้มให้กับประโยคทื่อๆนั้นแต่แฝงความหมายเอาไว้

"คุยกับใครคะทำไมยิ้มน้อยยิ้มใหญ่" เฮียคิถาม

"แฟนคะ"