ตอนที่5(Arm x Mable)

Arm talk.

"มึงมาทำเหี้ยไรตรงนี้"ไอ้จิวมันกำลังลงมาจากคอนโดตะโกนเรียกผม ผมก็เพิ่งลงมาจากห้องเมเบิ้ลแต่เจ้าตัวดันออกไปแล้ว

"มารับเด็ก"ไหนๆมันก็รู้แล้วผมก็ไม่อยากปิดบัง

"เห็นออกไปสักพักนะ กูลงมาเอาของที่รถเห็นใครมารับไม่รู้วะ"

"มึงว่าอะไรนะไอ้สัส ใครมารับเธอ"

"ไม่รู้วะ"

"เออๆ มึงจะไปยัง ไปรถกู" ผมเลยชวนมันไปด้วย แล้วยัยนั่นไปกับใคร เมื่อคืนยังเอากับผมอยู่เลยสายๆมา เปลี่ยนคนอีกแล้วหรอ แค่คิดผมก็หงุดหงิดแล้ว คิดจะให้ใครทับรอยผมรึไง อุส่าบอกว่าจะมารับ เสือกหนีไปกับคนอื่นมันน่าเอาให้ลุกไม่ขึ้นเลยแบบนี้

"ไอ้น้ำฝนมันชวนไปแดกข้าวหลังมหาลัยวะ" ผมขับรถเลี้ยวเข้ามหาลัยพอดีไอ้จิวมันบอก ผมเลยพยักหน้าตกลงคือผมยังไงก็ได้ ผมจอดรถหน้าคณะก่อนจะเดินไปหาพวกมันที่รออยู่ แต่ได้ยินน้องสาวผมเรียกซะก่อน ความหงุดหงิดเมื่อกี้เลยต้องเก็บเอาไว้เพราะรอยยิ้มของแอมแปร์คือทุกสิ่งของผม พวกบริหารมันมองผมกันใหญ่ที่เดินเข้าไปหาเธอ เธอเรียนปี1คณะบริหาร

Ampere talk.

"ยัยแอมนั่นพี่แกใช่ป่ะ หล่อวะ"ฉันมองเพื่อนก่อนจะหันไปหาพี่ชายสุดที่รัก ที่กำลังเดินไปกับพวกเพื่อนเขา

"พี่อาร์มคะ"ฉันเรียกเสียงดังทำให้คนที่นั่งอยู่บริเวณนี้หันมามองฉันก่อนที่กลุ่มวิศวะปี4จะพากันเดินเข้ามาหาฉัน

"ว่าไงคะ กินข้าวรึยัง"พี่อาร์มเอามือมาขยี้ผมฉันจนยุ่งไปหมด ฉันเลยส่ายหน้า ฉันก็เพิ่งขับรถมาถึงยังไม่ได้กินอะไรเลย

"งั้นไปกินกับพวกพี่ไม พวกพี่จะไปกินหลังมหาลัย"

"เดี๋ยวหนูถามเพื่อนก่อนนะคะ"ฉันเลยหันไปถามฟีฟ่า กับ เหมียว สองคนนั่นรีบพยักหน้าตกลง ก็นะได้ไปนั่งกินข้าวกับคนหล่อแถมยังฟรีแบบนี้ใครจะไม่เอา พอมาถึงร้านพี่ชายฉันก็สั่งอาหารให้อร่อยถูกปากสมราคาคุยพอกินเสร็จพี่อาร์มก็มาส่งฉันที่คณะ

"เอาไว้ใช้ค่ะ" ก่อนจะไปยังมีส่งเงินให้ฉันอีก ฉันเลยรับมาใส่กระเป๋า ทั้งหล่อทั้งใจดีนี่แหละพี่ชายฉัน วันเกิดที่ผ่านมาก็เพิ่งถอยรถให้ฉันเพื่อใช้ขับมามหาลัย

"ขอบคุณค่ะ"ฉันยิ้มจนตาหยีพี่อาร์มเลยเอามือมาขยี้ผมฉันก่อนจะเดินตามเพื่อนไป

"แกทำบุญด้วยอะไรวะถึงได้พี่ชายโคตรหล่อโคตรรวยแบบนี้เนี่ย"ยัยเหมียวทำท่าเคลิ้ม

"ไปเรียนได้ล่ะเดี๋ยวสาย"เพื่อนของฉันยังทำท่าเสียดายถ้ารู้ความจริงนะว่าพวกพี่จิวพี่สายน้ำมีแฟนกันหมดแล้วจะเป็นยังไงส่วนพี่เอกมีคนในดวงใจแล้วพี่น้ำฝนไม่ต้องพูดถึงรายนั่นแฟนเขาโคตรหล่อแถมรักพี่น้ำฝนมากด้วย ก็เหลือแต่พี่ชายฉันที่ไม่เห็นจะมองใครสักคนวันๆถ้าจะโทรหาก็คงเป็นฉัน กับแม่ แล้วก็เพื่อนเขาแค่นั่น

พี่ชายฉันเขาทะเลาะกับพ่อเรื่องเรียนเรื่องเปิดผับเนี่ยแหละเลยไม่เข้าบ้านเลย พ่ออยากให้พี่ชายรับช่วงต่อธุรกิจที่บ้านอยากให้เรียนบริหาร แต่พี่ชายฉันกลับทำตรงข้ามเรียนวิศวะ เปิดผับเป็นของตัวเองโดยไม่ได้ใช้เงินที่บ้านสักบาท ฉันอยากให้ครอบครัวฉันอบอุ่นเหมือนเดิม แต่คงยาก ยังไงก็รักพวกเขาทุกคน เข้าใจว่าพี่ชายไม่ชอบการถูกบังคับ แล้วก็เข้าใจว่าพ่อสร้างความมั่นคงพวกนี้ให้ฉันกับพี่ชายท่านเหนื่อยแค่ไหนฉันเลยเลือกเรียนบริหารทั้งที่ตัวเองไม่ถนัดเอาซะเลย เฮ้ออออ...

Arm talk.

"อาร์มค่ะ"ผมที่กำลังนั่งดื่มอยู่กับเพื่อนหันไปตามเสียงเรียกของผู้หญิงในชุดเดรสสีแดงรัดรูปสั้นแค่คืบเรียกผมเสียงหวาน ก่อนเจ้าตัวจะเดินมานั่งเบียดผม เธอเอาแขนผมไปกอดไว้เบียดหน้าอกเข้ามาหา

"คืนนี้ไปกับส้มนะคะ"

"ไม่ว่าง"ผมตอบคือไม่อยากไปกับใครตั้งแต่ที่เอากับเมเบิ้ลคืนนั่นนี่ก็ผ่านมาสองวันแล้วครับ ผมยังไม่อยากปลดปล่อยกับใครเลย ตอนนี้ผมนั่งดื่มกับไอ้เหี้ยจิวสองคนที่ชั้นสอง

"ทำไมล่ะคะ เบื่อส้มแล้วหรอ"เธอเอามือไปลูบลูกชายผมที่กำลังหลับ พยายามจับลูบให้มันตื่น แต่คงยากหน่อยเพราะตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์