3.3 กินกลางบ้าน

“อดทนนะครับคนดีของน้า ขิงอย่าขมิบ อ่าซ์” เขาก็ปวดไม่ต่างกับเธอเลย

วันชัยก้มหน้าดูดดึงเม็ดบัวให้คลายเจ็บ ใบหน้าเจ็บปวดเมื่อครู่เริ่มแปรเปลี่ยน วันชัยเริ่มสตาร์ทเครื่องยนต์เดินหน้าอีกครั้ง คราวนี้ใส่จนมิดลำ กดจูบปิดปากหญิงสาวไม่ให้ส่งเสียงครางดังเกรงว่าภรรยาที่นอนอยู่อีกห้องจะได้ยิน

“จะเสร็จแล้ว อ่าซ์” เขาหลั่งธารน้ำใส่ร่องรักลูกเลี้ยงสาว จุมพิตหน้าผากมนปลอบขวัญของคนเสียสาวครั้งแรก

“ขอบคุณนะครับคนเก่ง น้ำขิงของน้า พรุ่งนี้เช้าจะซื้อยาให้ ฝันดีครับ”

น้ำขิงตื่นเช้าด้วยอาการปวดระบมไปทั้งร่าง เธอไม่อยากตื่นเลยด้วยซ้ำแต่ก็ไม่ออยากให้แม่สงสัยจึงต้องลากสังขารลุกจากเตียง วันชัยสังเกตท่าเดินของลูกเลี้ยงสาวแล้วอดขำไม่ได้ อยากลองของดีนัก

“ปวดท้องยังไม่หายหรือไง” สุภีย์ถาม เมื่อเห็นใบหน้าไร้เรี่ยวแรงของลูกสาว

“ยัง”

“แล้วกินยาหรือยัง ถ้ามันไม่ดีก็ไม่ต้องไปเรียน”

แม่พูดแบบนี้ก็เข้าทางเลย เธอกำลังอยากหยุดเรียนพอดี เมื่อคืนวันชัยโป้ปดภรรยาว่าลูกสาวปวดท้องจึงเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ เธอไม่ได้ปวดท้องแต่มันระบมไปทั้งร่างทั้งเจ็บทั้งแสบขยับขาเดินก็ลำบาก

“งั้นขิงไม่ไปเรียนนะ” น้ำขิงหันหลังเดินกลับเข้าห้องตนเองทันที

“เอ้า ออกมากินข้าวก่อนสิ” สุภีย์กำลังจะเดินเข้าไปดูลูกสาวในห้องนอน แต่ถูกสามีห้ามไว้

“วันนี้พี่เข้างานสาย เดี๋ยวพี่ดูน้ำขิงให้เองภีย์ไปทำงานเถอะ ไม่ต้องห่วงนะ”

“เอางั้นก็ได้ พี่ชัยถ้าน้ำขิงไม่ดีขึ้น พี่โทร. หาภีย์เลยนะ”

“ได้ ๆ คงปวดท้องเมนล่ะ เมื่อวานน้ำขิงแวะซื้อผ้าอนามัยก่อนขึ้นห้อง” เรื่องนี้วันชัยพูดความจริง ก่อนกลับเขาพาลูกเลี้ยงสาวแวะร้านสะดวกซื้อก่อนขึ้นห้อง

สุภีย์เงียบไป พยักหน้าเข้าใจในสิ่งที่สามีพูดแม้จะจำไม่ได้ว่ารอบประจำเดือนลูกสาวมาวันไหน แต่ทุกครั้งที่น้ำขิงมีประจำเดือนก็มักจะบ่นปวดท้องอยู่แล้วจึงไม่สงสัยอะไรต่อ

เวลาเก้าโมงตรงวันชัยเดินเข้าไปหาน้ำขิงในห้องนอน เห็นเธอยังคงหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงเขายกยิ้มมุมปากอย่างนึกเอ็นดู ชายหนุ่มหย่อนกายนั่งริมเตียงก้มหน้าลงไปหากระซิบปลุกข้างหู

“น้ำขิง น้ำขิงครับเก้าโมงแล้วตื่นมากินข้าวกินยาหน่อยครับ”

“อือ” หญิงสาวครางพลิกกายหันหนีอย่างไม่สบอารมณ์

“น้าลงไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมาให้ ตื่นมากินหน่อยนะครับ”

“เดี๋ยวค่อยกิน” น้ำเสียงห้วนบอก

“ยังเจ็บอยู่ไหม”

“เจ็บ” เธอครางบอก

ขาเรียวถูกจับแยกออกดวงตาคมกริบจ้องมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกผิด เมื่อคืนเขาคงรุนแรงกับเธอมากเกินไปกลีบเนื้อช้ำบวมแดง น้ำขิงส่งเสียงหึอย่างขัดใจเมื่อเธอพยายามพลิกกายหนีแต่ถูกวันชัยจับตรึงขาไว้มั่น เขาจับขาเรียวแยกออกกว้างกว่าเดิม

เคลื่อนใบหน้าคมเข้าหาก่อนจะรักษาด้วยวิธีของตนเอง ลิ้นสากปาดเลียแทรกผ่านกลีบช้ำ ตวัดเลียซอกขาเนียนสลับไปมาทั้งสองข้างสองนิ้วแหวกกลีบเพื่อรักษาบาดแผลด้านใน

“อื้อ อาซ์….” เสียงครางเบา ๆ เล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากน้อย ขาเรียวหนีบเข้าหากันด้วยความเสียวซ่าน

ลิ้นออย่างเดียวคงไม่หายสนิท วันชัยส่งนิ้วหนาเข้าไปทักทายในโพรงสวาทของลูกเลี้ยงสาวใช้นิ้วโป้งนวดคลึงตรงติ่งทับทิม คราวนี้ไม่ใช่แค่เสียงร้องกระเส่าแล้ว ทว่าสะโพกยังร่อนเข้าหามืออีกต่างหาก

“อาซ์…. น้าชัย” น้ำขิงยันกายลุกขึ้นมองศีรษะของพ่อเลี้ยงที่กำลังผลุบ ๆ โผล่ ๆ ตรงหว่างขา

“หายเจ็บหรือยังครับ”

“เสียว” คำนี้มันมาแทนที่คำว่าเจ็บไปไกลแล้ว

ยั่วมากภาพที่เห็นคือน้ำขิงกำลังดูดนิ้วตัวเองอย่างเซ็กซี่ยั่วอารมณ์เขามาก เธอครางเสียงสั่นกระเส่าเพราะวันชัยกระแทกนิ้วแข็งแรงใส่ร่องจนน้ำหวานไหลอาบนิ้วเป็นทางยาว วันชัยเดินหายออกไปจากห้องก่อนจะกลับมาอีกครั้งเพื่อบอกให้น้ำขิงลุกไปอาบน้ำล้างหน้าล้างตามากินข้าวและกินยา

“น้ำขิงครับ น้าต้องออกไปทำงานแล้ว กินข้าวแล้วก็กินยานี้ด้วยนะ แล้วรู้ใช่ไหมว่าอีกเม็ดต้องกินตอนไหน”

“ขิงรู้แล้ว น้าชัยไปทำงานเถอะค่ะ”

เขาพยักหน้ารับก่อนจะออกไปทำงานพร้อมกับไม่ลืมรายงานให้ภรรยารู้ว่าตอนนี้ ลูกสาวของหล่อนกินข้าวกินยาเรียบร้อยแล้ว และตอนนี้เขาก็กำลังไปทำงาน สุภีย์ส่งสติ๊กเกอร์ขอบคุณให้สามีสุดที่รัก