ep4

พฤกษ์ไม่สนใจกับเสียงร้องห้าม เขาออกแรงจับร่างเล็กๆ ของสาวพริตตี้ กดลงไปนอนหงายกับเบาะรถ

มือจับแยกสองขาออกจากกัน ก่อนขยับตัวขึ้นไปคร่อมทับทันที สองมือหยาบใหญ่เอื้อมขยับขึ้นไปขยำขยี้บีบเคล้นที่ปทุมถัน ก่อนกระชากเสื้อเกาะออกให้หลุดออกมา เพื่อให้มือของเขาสัมผัสโนมเนื้อนุ่มอวบหยุ่นได้โดยไม่มีอะไรขวางกั้น

“อย่านะ อย่าทำนก... นกยังไม่พร้อม”

หญิงสาวกรีดร้องโวยวายอีกครั้ง พยายามดิ้นรนให้หลุดจากการรุกเร้าอันช่ำชอง แต่พฤกษ์ใช้แค่มือเดียวจับที่ข้อมือเล็กๆ ทั้งสองข้างแล้วกดขึ้นไปด้านบน มือหยาบอีกข้างก็ขยำขยี้เนินอกอย่างพอใจ

“โอ......ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมทำให้คุณพร้อมเอง”

พฤกษ์หัวเราะในลำคอ พร้อมกับซุกหน้าลงไปที่ปทุมถันอวบใหญ่ โดยที่มืออีกข้างก็ยังบีบเคล้นเต้าอย่างเมามัน ร่างกายของหญิงสาวตอบรับการรุกเร้าเองโดยควบคุมไม่ได้

เธอแอ่นอกอวบขึ้นรับการโลมเลียของชายหนุ่ม จนถึงกับครางออกมาจากสุดกระสัน

“อะอูยซี้ด”

พริตตี้สาวสวยเด้งตัวไปมาอย่างเสียวซ่าน เพราะสองเต้าเต่งกำลังโดนดูดอย่างกระหาย เสียงครางดังลั่นรถอย่างไม่เกรงว่าใครจะได้ยิน

กระทั่งพฤกษ์เอื้อมมือข้างหนึ่งลงไปที่ด้านล่างจับท่อนเอ็นที่แข็งเป่งจ่อที่กลีบผกาแล้วออกแรงกดเอวเบาๆ

“อ๊า อย่าค่ะ คุณพฤกษ์ อย่าทำนก”

สาวน้อยสะดุ้งเฮือกก่อนร้องห้าม แต่นั่นกลับยิ่งเร่งเร้าอารมณ์ปรารถนาของชายหนุ่ม

เขาค่อยๆ ออกแรงกดสะโพกดันท่อนเอ็นลำเขื่องมุดเข้าไปในร่องหลืบทีละน้อย ความคับแน่นของร่องรัก ทำเอาพฤกษ์แทบกลั้นไม่ไหว

เขาขยับท่อนเอ็นเบาๆ เข้าออกในร่องหลืบของพริตตี้สาวอย่างช้าๆ รอให้เธอเสียวซ่านและมีอารมณ์ร่วมมากขึ้น

“ซี๊ด......อาว์”

หญิงสาวร้องอย่างกระสันซ่านอย่างสุดกลั้น จนทำให้ชายหนุ่มเร่งความเร็วขึ้นอัดกระแทก วิ่งเข้าวิ่งออกในร่องหลืบจนกลีบผกายับย่น

“โอย คุณนก.....แน่นเหลือเกิน ผมใกล้แล้ว”

สัมผัสตอดรัดของร่องหลืบ เกินความคาดหมายของชายหนุ่ม เขาเร่งความเร็วโหมอัดกระแทกใส่สาวพริตตี้อย่างสุดแรง รถสปอร์ตหรูสั่นไหวโคลงเคลงไปมาตามแรงกระแทกของชายหนุ่ม

“อะอาว์.... คุณพฤกษ์ ซี้ด”

พริตตี้คนสวยร้องครวญครางไล้วงแขนเข้าโอบกอดพฤกษ์อย่างเสน่หา

“คุณนก โอย .....น่ารักเหลือเกิน ...”

พฤกษ์ดูท่าทีหญิงสาวคิดว่าคงใกล้ถึงจุดหมายเดียวกับเขา ชายหนุ่มจึงเร่งออกแรงโหมอัดกระแทกชุดสุดท้ายใส่ร่างงามจนกระเด้งไหวไปตามแรงอัดที่รุนแรงขึ้น

“อ๊ะ อ๊ะ ไม่ไหวแล้ว โอย ซี้ด ...”

หญิงสาวส่งเสียงกรีดร้องลั่น สองมือกอดกระหวัดที่คอของพฤกษ์แนบแน่นส่วนสองขาเกี่ยวกระหวัดรอบเอวของพฤกษ์ดึงเข้าหาร่างของตนเอง

พฤกษ์ออกแรงครั้งสุดท้ายพ่นน้ำกามสีขาวข้นเข้าไปในร่องหลืบของสาวพริตตี้ ก่อนจะฟุบตัวลงไปทาบทับร่างเปลือยเปล่าของสาวสวยอย่างหมดเรี่ยวแรง

******

พฤกษ์ขยับตัวอยู่บนเตียงนอนนุ่ม ข้างร่างของเขามีเด็กสาวขดตัวนอนหลับสนิทอยู่ เมื่อคืนหลังเกมกามบนรถแล้ว เขาพาเธอมาพักบังกะโลแห่งนี้ เธอไม่ได้ขัดขืนหรือส่งเสียงร้องห้ามเหมือนอยู่บนรถ แต่ถึงจะห้ามหรือไม่ห้าม เขาก็ไม่สนใจ หากเขาจะนอนกับเธอเสียอย่าง ยังไงร่างกายของเธอก็ต้องทรยศกับความช่ำชองในเชิงกามของเขา

เสียงโทรศัพท์ที่เปิดระบบสั่น ขยับตัวเคลื่อนอยู่บนหัวเตียง มันคงมีสายเรียกเข้านานแล้ว หากแต่เจ้าของไม่สนใจ

“สวัสดีครับ” พฤกษ์กรอกเสียงลงไป ด้วยน้ำเสียงง่วงงุน

“อยู่ไหนพฤกษ์ เมื่อคืนทำไมไม่กลับบ้าน”

“อยู่ต่างจังหวัดครับคุณแม่ ผมมาต้อนรับลูกค้าที่พัทยา บ่ายๆ ก็คงกลับ”

“ตายแล้ว ทำไมน่าตีอย่างนี้นะตาพฤกษ์ ก็แม่บอกแล้วไงล่ะว่าวันนี้ แม่นัดคุณหญิงไว้ จะให้เขาพาหลานสาวเขามารู้จักกับแกน่ะ แล้วแม่ก็ย้ำนักย้ำหนาแล้วว่า ให้กลับมาบ้าน”

“โอ๊ะ ขอโทษครับคุณแม่ ผมลืมไป ผมสนิทไปเลยจริงๆ”

พฤกษ์แสร้งทำเสียงว่าจำได้ แต่ที่แท้แล้วเขาหนีต่างหาก นี่มันสมัยไหนแล้วจะให้เขาไปดูตัวเจ้าสาวที่เขาไม่อยากจะมีพันธะด้วย ผู้หญิงพวกนั้นฉากหน้าดี ฉากหลังเป็นยังไง เสืออย่างเขามีหรือจะไม่รู้

บางรายรวยแต่เปลือก บางรายดูเรียบร้อย แต่ถ้าอยู่บนเตียงละก็เธอร้อนแรงใช่เล่น

“กลับมาเลยได้ไหม พัทยาแค่นี้เอง”

“เห็นจะไม่ทันหรอกครับ เพราะผมนัดลูกค้าไว้แล้วจะพาเขาไปนั่งเรือไปเกาะสีชัง คุณแม่เลื่อนนัดไปก่อนได้ไหมครับ หรือไม่คุณแม่ก็บอกเขาไปตรงๆ นั่นแหละว่าผมติดธุระ”

พฤกษ์ใช้น้ำเสียงราวรู้สึกผิดก่อนจะเอื้อมมือเข้าไปใต้ผืนผ้า แล้วขยำขยี้เคล้นคลึงไปบนอกอวบของหญิงสาวที่หลับอยู่

“แย่จัง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกนะตาพฤกษ์ ที่แกลืมนัดสำคัญของแม่”

“โธ่คุณแม่ครับ คุณแม่ก็รู้นี่ครับว่าผมต้องดูแลกิจการของเราตั้งหลายอย่าง บางทีผมก็ลืมบ้างซิครับ”

“ถ้าแกเห็นว่านัดของแม่สำคัญแกไม่ลืมหรอก”

“หึ หึ คุณแม่คร๊าบ อย่างอนซิครับ เดี๋ยวไม่สวยนะเออ”

พฤกษ์ใช้ลูกไม้เก่าๆ เอาใจคนเป็นแม่ ทำให้นางยิ้มออกมาได้

“แม่ให้ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายนะพฤกษ์ คราวหน้าถ้าแกผิดนัดแม่อีก แม่จะยกกิจการให้เจ้าพจน์มันเลย”

“ฮ่าๆๆ งั้นยกเลยครับ ตามสบายเลยครับ ผมเองก็อยากจะพักผ่อนดูแลคุณแม่อย่างเดียวแล้วเหมือนกัน”

พฤกษ์ไม่ใส่ใจคำขู่นั้น แถมยังใช้คำขู่ให้เป็นประโยชน์สำหรับตัวเองเสียอีก แล้วอย่างนี้ คุณแพรพรรณจะไม่รักลูกชายคนโตได้อย่างไร

“ทำเป็นพูดดีไป ถ้าแม่ทำจริงอย่ามาโอดครวญก็แล้วกัน”