อ่านไม่จบ!!

รั่วหนานเป็นทหารกองกำลังพิเศษ ถูกส่งไปสืบราชการลับในคฤหาสของเจ้าพ่อนักธุระกิจสีเทา แต่กลับถูกเขาจับได้ก่อนจะถูกขังในห้องที่เต็มไปด้วยคำภีย์โบราณ “แม่ทัพปีศาจแห่งเมืองรัตติกาล” เพียงแค่อ่านไปได้1บท เธอกลับรับรู้ถึงแรงดึงดูดวิญญาณ แต่เพียงพริบตากลับเข้ามาอยู่ในร่างของใครบางคนที่…อ่อนแอเหลือเกิน!!

“ทะลุมิติงั้นหรือ!!” มือเล็กรีบควานหาหนังสือกลับพบเจอเพียงสมุดบันทึกเล่มจิ๋ว!!

“ถ้าตามหาคัมภีร์เล่มนั้นเจออาจจะได้กลับไปแก้แค้น!!” ทันทีที่ลืมตาตื่นขึ้นมาในขบวนเจ้าสาวของปีศาจ รั่วหนานรีบทบทวนในสิ่งที่อ่านมาก่อนจะพบว่า…คนที่เธอกำลังจะเดินทางไปหา คือแม่ทัพเซิ่งหลง และเธอคิดว่าไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่ดีนัก เพราะเขา…พร้อมปลิดลมหายใจทุกคนทันทีที่เข้าใกล้!!

“คิดสิคิด!!” แม้จะพยายามทบทวนในสิ่งที่อ่านคร่าวๆแต่มันก็ริบหรี่นัก

โหลวเซิ่งหลงเป็นคนที่น่ากลัว แม้แต่เธอที่เป็นหน่วยรบพิเศษที่ถูกฝึกฝนมาอย่างหนัก ตอนได้อ่านคัมภีร์โบราณในบทที่1 ยังรู้สึกกลัวเขาไปด้วย แล้วมามือเปล่าแบบนี้ เธอจะรอดได้ยังไง!!

“ปล่อยนางทิ้งไว้ที่หน้าประตูเมืองเสีย อย่างไรก็ตายอยู่แล้ว” เสียงกลุ่มคนที่พูดคุยกันหลังจากขบวนรถม้าหยุดลงกลางทาง ทำรั่วหนานรีบแหวกม่านดู รัตติกาลที่มืดมิด มีเพียงเสียงลมหวีดหวิวชวนให้ใจหาย

“ทำเช่นนั้นก็ดี ใครกันจะอยากเอาชีวิตมาทิ้งที่นี่ นางตายแล้วพวกเราจำเป็นต้องตายตามหรือ!!” นอกจากเสียงพูดคุยยังมีเสียงขนของบางอย่างนำมามัดติดรถม้ากลางเก่ากลางใหม่ที่เธออาศัยอยู่ด้วย!!

”ส่งนางเสร็จเรากลับไปบอกอ๋องฉีว่าส่งคนเรียบร้อยแล้วที่เหลือให้ทางการจัดการ เท่านี้ท่านโหวก็รอดพ้นการระดมเสบียง!!“ ข้อแลกเปลี่ยนคือ หากสกุลใดมีลูกสาวไปสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับแม่ทัพโหลว ทางหลวงจะยกเว้นการรีดไถเสบียงกับสกุลนั้น!!

“บ้าเอ้ย!! ไอ้พวกใจดำ นอกจากส่งคนมาตายยังกล้าตั้งใจโกหกเอาตัวรอดอีก!! ให้พวกแกถูกเสือคาบไปกินสะ!!” คนไร้ที่พึ่งงึมงำภายใต้ผ้าคลุมหน้าสีแดง ก่อนมือบางจะดึงมันออกจากหัวจนสุดแรงด้วยอารมณ์หงุดหงิด มองชุดเจ้าสาวด้วยใจห่อเหี่ยว

“จะมีผัวทั้งที ก็จะตายทันทีที่เข้าหอหรือไง ยัยถิงถิง!!“ อดใจไม่ไหวจึงด่าเจ้าของร่างเดิมอย่างฉุนเฉียวในใจ

กรุบ กรับ กรุบ กรับ เอี๊ยดดดด

“เห้ยย นะ นี่” ไม่ทันได้คิดหาวิธีเอาตัวรอด ขบวนม้าที่วิ่งมาอย่างรวดเร็วจู่ๆก็หยุดลงที่หน้าประตูทางเข้าเมืองแห่งหนึ่ง จากนั้นคนที่มาส่งเธอก็ควบม้าหนีหายไปในความมืด รวมถึงรถม้าที่ขนสาวใช้มา3คนด้วย

“เหอะ!! แม้แต่คนบังคับม้ายังเอาตัวรอด!!” คนบังคับม้าให้นางวิ่งหายไปในความมืดเช่นกัน คาดว่าคงนัดแนะกับคนพวกนั้นไปแล้ว รั่วหนานในร่างของซู่เยว่ถิงที่มองสำรวจทุกอย่างด้วยใจเต้นรัว ในหัวคิดขบวนท่าเอาตัวรอด ท่องเอาไว้ให้ขึ้นใจว่า หากเดินทางไม่ถึงจวนแม่ทัพปีศาจก็ไม่เป็นไร หากเจอใครสักคนเธอก็จะลองขอความช่วยเหลือดู!!

“มาถึงที่นี่แล้วทำอย่างไรต่อ ในบทแรกเขียนไว้เพียงความโหดร้ายของเซิ่งหลง ทำไมไม่รอให้ฉันอ่านให้จบก่อนเล่าจะได้หาวิธีแก้!!”