Hinovel
App Store
Google Play
คลังหนังสือ
นักเขียน
นิยาย
ท่านอาจารย์ ศิษย์ไม่รักท่านแล้ว
8·Ayalinนางเคยคิดว่าการรักใครสักคน คือการพยายามทำให้เขามองเห็นตนเอง แต่เมื่อพยายามจนหมดหัวใจ นางกลับพบว่าต่อให้ยืนอยู่ตรงหน้าเขาทุกวัน ก็ไม่อาจบังคับให้เขาหันมามองได้ เย่ชิงหลีจึงเลือกหยุดรักเซี่ยหานโจว ทว่าเมื่อเสียงเรียกอาจารย์หายไป เมื่อของขวัญไม่ถูกส่งมา และเมื่อหญิงสาวที่เคยยิ้มให้เขาเสมอเริ่มมีความสุขได้โดยไม่ต้องพึ่งพาเขา เซี่ยหานโจวกลับพบว่าความเงียบที่เคยปรารถนานั้นช่างว่างเปล่า เขาเริ่มสนใจ เริ่มห่วงใย และเริ่มหึงหวงเมื่อมีบุรุษอื่นเข้ามายืนเคียงข้างนาง แต่ความรักที่มาช้าเกินไป ย่อมไม่อาจเรียกร้องให้คนที่เคยเจ็บปวดต้องให้อภัยในทันที เพราะเย่ชิงหลีไม่ใช่ศิษย์ที่เฝ้ารอคำชมจากเขาอีกต่อไปแล้ว หากต้องการหัวใจของนาง เซี่ยหานโจวจะต้องเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ครอบครอง เคารพโดยไม่ควบคุม และเดินเคียงข้างนางโดยไม่ใช้สถานะอาจารย์เป็นข้ออ้าง ในวันที่นางเคยรักเขา เขาไม่เคยเห็นค่า ส่วนในวันที่เขาเริ่มรักนาง เขากลับต้องเรียนรู้ว่าหัวใจของคนเรานั้น ไม่ใช่สิ่งที่เพียงเอื้อมมือออกไปก็จะได้คืนมา นี่คือเรื่องราวของหญิงสาวที่เลิกรักเพื่อรักษาตัวเอง และบุรุษผู้ต้องพิสูจน์ว่าเขาคู่ควรกับความรักที่นางเลือกมอบให้ด้วยความเต็มใจ
ชีวิตที่ 100 ข้าขอไม่รักผู้ใด
26·Ayalinเกิดใหม่ครั้งที่ 100 ข้าจะไม่รักผู้ใดอีก เก้าสิบเก้าชีวิต นางทุ่มเททุกสิ่งเพื่อให้ได้ความรักกลับมา แต่สิ่งที่ได้รับมีเพียงความเสียใจ ในชีวิตที่หนึ่งร้อย หลินเย่วซินจึงตั้งปณิธานว่าจะไม่รักผู้ใดอีก นางถอนหมั้น ตัดขาดจากความสัมพันธ์ที่บั่นทอนหัวใจ และสร้างกิจการของตนเองโดยไม่พึ่งพาความรักจากใคร แต่เมื่อผู้ที่เคยมองข้ามนางเริ่มเสียดาย และบุรุษผู้หนึ่งเข้ามาในชีวิตโดยไม่คิดครอบครองหรือเปลี่ยนแปลงนาง หัวใจที่เคยปิดตายกลับค่อย ๆ เปิดรับความรู้สึกอีกครั้ง ครั้งนี้นางจะไม่ยอมแลกศักดิ์ศรีกับความรัก และจะไม่ละทิ้งความฝันเพื่อใคร ชีวิตที่ 100 ข้าขอไม่รักผู้ใด… เว้นแต่ความรักนั้นจะไม่ทำให้ข้าต้องสูญเสียตัวเอง
ศิษย์พี่ คราวนี้ถึงตาข้าเอาคืน
1·Ayalinมู่หรงเย่วเคยเป็นสตรีที่สดใสร่าเริง ทั้งหัวใจมีเพียงจ้าวอวี้เฉิน ศิษย์พี่ใหญ่ผู้เย็นชาแห่งสำนักเทียนหยวน นางเป็นฝ่ายไล่ตามเขา และเป็นฝ่ายเฝ้ารอวันที่จะได้สวมชุดเจ้าสาวตามคำสัญญา ทว่าเมื่อวันนั้นมาถึง บุรุษที่เคยรับปากว่าจะแต่งงานกับนางกลับหายไป ทิ้งให้นางรออยู่เพียงลำพัง... ท่ามกลางสายตาเยาะเย้ยและข่าวลือที่ทำลายศักดิ์ศรี หัวใจที่เคยอ่อนหวานจึงค่อย ๆ เย็นชา มู่หรงเย่วคนเดิมตายไปแล้ว!!!! นับจากนี้นางจะไม่วิ่งตามใคร ไม่ร้องขอความรัก และไม่ยอมให้ผู้ใดเหยียบย่ำศักดิ์ศรีอีก “จ้าวอวี้เฉิน...ข้าเกลียดเจ้า!” “หากวันหนึ่งเจ้ามีใครสักคนที่รักหมดหัวใจ ข้าขอให้เจ้าได้ลองสัมผัสความรู้สึกของคนที่ต้องเฝ้ารออย่างไร้ความหวังดูบ้างเถอะ!”