ไท่จื่อเลี้ยงต้อย

485·รอยยิ้มพระจันทร์

“ยามนั้นข้าเพียงแค่อยากมีน้องสาว จึงทูลขอหมั้นหมายกับเจ้า แต่ยามนี้ข้าเจอคนที่ถูกใจแล้ว” เขากล่าวอย่างไร้เยื่อใย ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองอีกฝ่ายให้เสียสายตา “แสดงว่าพระองค์มิเคยรักหม่อมฉันเลยหรือเพคะ” นางกล่าวถามทั้งน้ำตา มองเขาอย่างตัดพ้อ “ใช่” สิ้นคำตอบ ร่างบางโงนเงนไปมา ก่อนจะล้มหัวฟาดพื้น สติสัมปชัญญะดับสิ้น สุดท้ายแล้วนางก็เป็นได้เพียงแค่น้องสาวจริงๆสินะ