


นิยาย


สวาทรักซาตาน
“ปล่อยฉันนะ... คนเลว!” ธินกรบีบแก้มของศลิษา จนมุมปากของเธอ ยู่เข้าหากัน “พูดไม่เพาะเลยคนสวยหรือว่าที่พูดไม่เพาะ เพราะจงใจจะทำให้ฉันโมโห แล้วลงโทษเธอ” ธินกรใช้ขาของเขาทั้งสองข้างล็อคศลิษาเอาไว้ตรงกลางหว่างขาของตนเอง ไม่ให้เธอขยับหรือดิ้นหนีเขาไปไหนทั้งนั้น แล้วใช้มือบีบแก้มของศลิษาจนหน้าหงาย แหงนเงยใบหน้าสวยหมดจดขึ้นพิงแนบกับหน้าอกตรงหัวไหล่ของเขาศลิษาเจ็บร้าวไปทั่วทั้งใบหน้า เลยต้องโอนอ่อนตามแรงมือของธินกร ที่บีบและรั้งใบหน้าของเธอไปทางด้านหลังจนศลิษาหน้าหงายพิงแนบอยู่กับร่างกายของเขาอย่างช่วยเหลือตัวเองไม่ได้“ไง... คนเก่ง! เงียบทำไมล่ะพูดต่อสิ หรือจะด่าฉันก็ได้นะ”


ซาตานคลั่งรัก
เธอเห็นเขาเป็นที่ระบายความใคร่ สายตาเจ็บปวดถูกส่งไปที่พิริตา ที่เธอนั้นไม่เคยเห็นค่าในตัวของเขา เธอทำเหมือนต้องการเขา แต่พอถึงเวลาเอาเข้าจริงพิริตากลับปล่อยเขาให้คิดไปเองฝ่ายเดียว สายตาช้ำรักถูกส่งไปที่พิริตาซ้ำแล้วซ้ำเล่าทันทีที่เธอลุกขึ้นจากเตียงแล้วพยายามดึงลากเขาให้ลุกออกไปจากที่ของเธอ ทำไมล่ะ! เขาไม่ดีพอสำหรับเธอตรงไหน


ไฟรักซาตาน
“คุณไฟ!” เขาแก้ให้ “มันจบแล้วอลิซเพราะฉันทนไม่ไหว ต้องเดี๋ยวนี้อลิซ! ฉันต้องการเธอเดี๋ยวนี้” บอกพร้อมกับผลักร่างเย้ายวนของเธอไปที่เตียง “อวดดี เก่งให้ได้ครึ่งหนึ่งของปากเธอที่ท้าทายฉัน พิสูจน์สิว่าเธอสามารถทำให้ฉันต้องการเธอจนแทบคลั่ง พิสูจน์สิว่าเธอสามารถรับฉันไหวทั้งคืน พิสูจน์สิว่าเธอสามารถให้ความสุขกับฉันเพียงแค่ลำพังคนเดียวได้ และพิสูจน์สิว่าเธอมีดีเหนือผู้หญิงทุกคนของฉันที่เคยผ่านมา...” ไล้สายตามองตามปลีขานวลที่ยกชันขึ้นอย่างท้าทายเขา “เดี๋ยวนี้อลิซ! ให้ความสุขกับฉันเดี๋ยวนี้”