03

‘ใกล้แค่นี้ ...แต่เหมือนไกลสุดขอบฟ้า’

คือคำบรรยายความรู้สึกของพุดชมพูที่มีต่อเจ้าของแผ่นหลังกว้างตรงหน้าในยามนี้

แผ่นหลังของพี่เทียนในวันนี้ดูกว้างและหนากว่าเมื่อสองปีก่อน ผิวขาวแม้ไม่ได้ขาวจัดมากนักในความทรงจำของเธอ มาตอนนี้ใบหน้าและผิวกายที่โผล่พ้นแขนเสื้อออกมาคล้ำแดดอยู่พอสมควร เกรงว่าอีกสิบปีให้หลังจากกลายเป็นสีผิวถาวร เส้นผมหนาหยักศกยาวรุงรังจนรวบเป็นจุดตรงท้ายทอยได้

สองปีแล้ว...

พี่เทียนเปลี่ยนไปมากจริงๆ

ยิ่งไกล ยิ่งห่าง เหินห่างแม้กระทั่งระยะห่างระหว่างกัน ขายาวอันทรงพลังภายใต้กางเกงลายพรางสีดำเนื้อหนาก้าวฉับๆ โดยไม่สนใจรั้งรอเธอแม้แต่วินาทีเดียว แม้เธอจะขายาวแต่จะให้ก้าวได้ยาวเท่าเจ้าของแผ่นหลังเบื้องหน้าเป็นเรื่องยากมาก

เมื่อไม่อยากให้ระยะห่างเพิ่มขึ้นทุกที ท่ามกลางแสงตะวันใกล้มอดดับ สีเทาจืดจางของยามค่ำกำลังคืบคลานกลืนกิน นักแสดงสาวอย่างพุดชมพูจึงนึกถึงเหตุการณ์หนึ่งในบทบาทนางเอกสาวที่เคยรับเล่น เธอควรงัดมันออกมาใช้ในชีวิตจริง เพราะชีวิตก็ไม่ต่างจากละคร เร็วเท่าความคิดร่างกายแข็งแรงไร้ความอ่อนแอจึงแปรเปลี่ยนแทบจะทันที

“โอ้ยยย...” เสียงร้องดังขึ้น พร้อมกับร่างเพรียวบางของพุดชมพูนั่งลงไปกับพื้นดินแข็งแซมด้วยต้นหญ้าสีเขียวเข้มและขรุขระของทางเดินขึ้นเขา สองมือพลันกอบกุมข้อเท้าขาวแสนบอบบางอย่างรวดเร็ว “จะ...เจ็บ...” หน่วยตาสีอ่อนช้อนขึ้นมองแผ่นหลังกว้าง

หญิงสาวเห็นเจ้าของแผ่นหลังหันกลับมาช้าๆ สายตาคมกริบจ้องลงมาบนหน้าเธอ จากนั้นเลื่อนไปยังข้อเท้า ย้อนกลับมาบนใบหน้าเธออีกครั้ง ริมฝีปากหยักเหยียดโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มให้เธอเป็นครั้งแรก แต่กลับไม่ใช่รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจฟู ตรงข้ามกลับทำให้ใบหน้าชาไปทั้งแถบเพราะความอับอายที่ถูกจับได้อย่างรวดเร็ว

“อย่าเล่นละคร ฉันไม่ใช่พระเอกของเธอ ฉันไม่อิน!”

“ฉันล้มจริง เจ็บจริงค่ะ ไม่ได้เล่นละคร!” พุดชมพูพยายามเถียงแก้ตัว ทั้งที่ความจริงเธอล้มปลอม เจ็บปลอม

“อย่าลืมว่าอดีตเมียฉันก็เป็นนักแสดงเหมือนกัน! ดีไม่พอก็อย่าคิดมาแสดงละครตบตาฉัน”

พุดชมพูไม่คิดเลยว่าชายหนุ่มจะกล้าเอ่ยถึงผู้หญิงที่ทิ้งเขาไป แถมยังเอามาตอกหน้าเธอด้วย เธอคิดด้วยซ้ำว่าเขาคงหลีกเลี่ยงการพูดถึงผู้หญิงคนนั้นเสียอีก

แสดงว่า...เขาไม่ลืมเธอคนนั้นเลย

ไม่เป็นไร วันนี้ยังลืมไม่ได้ วันหน้าเธอจะทำให้เขาลืมผู้หญิงชื่อญาดาไปให้ได้

คิดแล้วก็กัดฟันพูด

“อดีตเมียหรือจะสู้อนาคตเมียล่ะคะ” เธอฉีกยิ้มหวาน “คุณเทียนรู้ไหมคะว่าดวงเราสองคนสมพงศ์กันมาก เป็นผัวเมียกันเมื่อไร จะมีลูกเต็มบ้านมีหลานเต็มเมืองเลยนะคะ คุณท่านดีใจมาก ตอนนี้ก็กำลังหาฤกษ์แต่งงานให้เราสองคนอยู่”

เฮ้อ...นับถือตัวเองจริงๆ เลยที่ช่างกล้ายกเอาเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นมาต่อล้อต่อเถียงกับเขา ทำไงได้ล่ะ ไม่สู้ก็แพ้น่ะสิ

“ผัวเมีย? มีลูกเต็มบ้าน?...พุดชมพู เธอควรตื่นได้แล้ว อย่าฝันในสิ่งที่เป็นไปไม่ได้” ชายหนุ่มแสยะยิ้ม ขยับเข้าใกล้ร่างบางแสร้งล้มอยู่บนพื้น ชนนก้มหน้าลงมองสบตาอีกฝ่าย ลูกตาสีเข้มจัดเป็นดังคมมีด คำพูดยิ่งกรีดใจยิ่งกว่า “...อย่างเธอเป็นได้แค่ผู้หญิงที่คุณแม่ยัดเหยียดให้ แต่ไม่ใช่คนที่ฉันจะยัดเด็กใส่ท้องตามที่เธอต้องการแน่ๆ”

จึก!!

เจ็บกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว ไม่สิ ต้องมีอีกเยอะแน่ คำพูดร้ายกาจจากปากของพี่เทียนจะต้องมีอีกเป็นกระบุงโกยอย่างแน่นอน เพื่อใช้มันขับไล่เธอออกไปจากชีวิต ทำให้เธอไม่สามารถทำภารกิจสำเร็จ

พุดชมพูอยากยกธงยอมแพ้ เธอไม่ใช่ผู้หญิงก๋ากั๋น ใจกล้าบ้าบิ่นถึงขั้นกล้าลากผู้ชายขึ้นเตียงไปกับเธอ ทว่าเธอยอมแพ้ไม่ได้ และดูสิ ตั้งแต่เจอหน้าชนนเมื่อสิบกว่านาทีก่อน เธอก็ท้าทายและเชิญชวนเขาขึ้นเตียงไปกี่รอบแล้วนี่

...อีกสักรอบก็น่าจะดี

“คุณเทียนเอาอะไรมามั่นใจคะ ว่าจะแข็งใจไม่ยอมยัดลูกใส่ท้องฉันได้” พุดชมพูยิ้มยั่ว ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แผ่นหลังเหยียดตรง ขยับเข้าใกล้ร่างสูงใหญ่อย่างเชื่องช้า จนใกล้พอแล้ว จึงยกมือข้างหนึ่งวางไว้บนแผ่นอกที่จินตนาการได้ไม่ยากเลยว่าภายใต้เสื้อยืดสีซีดเก่า เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแข็งแรง

สัมผัสแรกคือเนื้อผ้า สัมผัสทางความรู้สึกคือความอุ่นร้อนของผิวกาย ชวนให้ร่างกายของพุดชมพูตอบสนองไปกับความอุ่นร้อนนั้น ความรุ่มร้อนสายหนึ่งวิ่งผ่านในกายเธอ หากไม่นับนักแสดงชายที่เคยแสดงฉากใกล้ชิดสนิทสนมด้วยแล้ว พี่เทียนของเธอนี่แหละคือเดียวและคนแรกเลยที่เธอกล้าสัมผัส

พุดชมพูไล้ปลายนิ้วหยอกเย้าแผ่วเบา หมุนปลายนิ้ววาดเป็นรูปหัวใจบนอกอุ่น หน่วยตาคู่สวยและริมฝีปากอิ่มสีชมพูหวานแย้มยิ้ม สบตาคนที่คล้ายจะแข็งทื่อไปทันทีที่ถูกเธอคลุกวงใน

พออีกฝ่ายยังยืนนิ่งให้เธอลูบไล้แผ่นอกของเขา พุดชมพูยิ่งได้ใจ ละมือจากแผ่นอกอย่างอ้อยอิ่งอาลัย พาร่างเพรียวบางหอมกรุ่นขยับใกล้อีกนิดจนแทบไม่เหลือพื้นที่ว่างของความห่างไกล พลันสองมือก็ทำงานประสานกัน วาดขึ้นโอบรอบต้นคอหนา แล้วออกแรงดึงใบหน้าหล่อเหลาที่แม้จะคร้ามแรงแดดแค่ไหนก็ไม่สามารถทำลายรูปโฉมของเทพบุตรได้ลงมา

หญิงสาวเขย่งปลายเท้าขึ้นเล็กน้อย กระซิบเสียงหวานหยาดเยิ้ม