ตอนที่ 1 ลูกค้ารายใหญ่กับอดีตที่อยากลืม

ท่ามกลางความวุ่นวายของย่านธุรกิจใจกลางกรุงเทพมหานคร เสียงรองเท้าส้นสูงสีดำขลับกระทบกับพื้นหินอ่อนภายในโถงล็อบบี้ของโรงแรมระดับห้าดาวดังสนั่นเป็นจังหวะที่สะท้อนถึงความเร่งรีบ เกล หรือ เกวลิน หญิงสาวในชุดสูทสีสุภาพที่ตัดเย็บอย่างประณีตกระชับแฟ้มเอกสารในอ้อมกอดแน่น ใบหน้าสวยหยาดเยิ้มที่ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงดูนิ่งสงบ ทว่าภายในใจกลับเต้นรัวเหมือนกลองรบ

หกปีแล้วที่ชีวิตของอดีตดาวมหาวิทยาลัยอย่างเธอพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือ จากคุณหนูผู้มั่งคั่งสู่พนักงานขายอสังหาริมทรัพย์ระดับพรีเมียมที่ต้องแบกรับภาระหนี้สินของครอบครัวไว้บนบ่า วันนี้คือวันสำคัญ "บิ๊กดีล" ที่เธอรอคอยมานาน หากเธอปิดการขายที่ดินผืนนี้ได้ ค่าคอมมิชชันที่ได้รับจะช่วยต่อลมหายใจให้แม่ที่กำลังป่วยและชดใช้หนี้ธนาคารที่จ่อคอหอยอยู่ได้อีกหลายเดือน

"คุณเกวลินใช่ไหมครับ? เชิญที่ห้องรับรองพิเศษชั้น 42 ครับ ท่านประธานกำลังรออยู่" พนักงานต้อนรับเอ่ยด้วยรอยยิ้มสุภาพ

เกวลินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามเรียกความมั่นใจที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดกลับคืนมา เธอก้าวเข้าไปในลิฟต์แก้วที่ทะยานขึ้นสู่ชั้นสูงสุดอย่างรวดเร็ว แสงไฟระยิบระยับของเมืองหลวงเริ่มเล็กลงเรื่อยๆ เหมือนกับความหวังของเธอที่พยายามไขว่คว้ามาตลอดหลายปี

เมื่อประตูลิฟต์เปิดออก กลิ่นน้ำหอมปรับอากาศแนววู้ดดี้แอนด์สไปซี่ ที่ให้ความรู้สึกสุขุมและทรงพลังพุ่งเข้ากระทบจมูก มันเป็นกลิ่นที่คุ้นเคยอย่างประหลาด... คุ้นจนทำให้เธอนิ่งชะงักไปครู่หนึ่ง

"เชิญครับ" เลขาหนุ่มหน้าตาดีผายมือไปยังประตูไม้โอ๊คบานยักษ์

เกวลินก้าวเข้าไปในห้องทำงานที่กว้างขวาง ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสเผยให้เห็นทัศนียภาพของเมืองในมุมกว้าง แสงอาทิตย์อัสดงที่สาดส่องเข้ามาทำให้ห้องทั้งห้องดูเหมือนถูกฉาบด้วยทองคำ ทว่าสายตาของเธอกลับถูกตรึงไว้ที่แผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนหันหลังมองออกไปนอกหน้าต่าง

เขาสวมเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นอย่างลามก ท่วงท่าการยืนดูสง่างามและเปี่ยมไปด้วยอำนาจลึกลับ

"สวัสดีค่ะ ดิฉันเกวลิน จากบริษัทเอสเตท พร็อพเพอร์ตี้ มานำเสนอรายละเอียดที่ดินผืนสุดท้ายในย่าน CBD ค่ะ" เธอกล่าวเสียงเรียบ พยายามรักษาความเป็นมืออาชีพอย่างที่สุด

ชายหนุ่มค่อยๆ หมุนตัวกลับมา ช้าๆ ราวกับต้องการจะแกล้งให้เธอใจสั่นเล่น และเมื่อใบหน้าของเขาปรากฏแก่สายตา โลกทั้งใบของเกวลินก็เหมือนจะหยุดหมุน

ภาม...

ชายหนุ่มตรงหน้าไม่ใช่ "ไอ้แว่นภาม" เด็กหนุ่มบ้านยากจนที่สวมเสื้อยืดคอย้วยและขี่มอเตอร์ไซค์เก่าๆ มารับเธอที่หน้าคณะอีกต่อไป ภามในวันนี้คือชายหนุ่มที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ใบหน้าคมเข้มคิ้วดกดำรับกับนัยน์ตาเรียวรีที่แฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์และเยือกเย็น ริมฝีปากหยักลึกที่เคยเอ่ยถ้อยคำอ่อนโยนกับเธอ บัดนี้กลับเหยียดยิ้มเย็นชาที่ชวนให้สันหลังวาบ

"ไม่ได้เจอกันนานนะ... เกล"

น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นเรียกชื่อเธอด้วยสำเนียงที่กรีดลึกลงไปในใจ เกวลินรู้สึกเหมือนอากาศในห้องถูกสูบออกไปจนหมด มือที่ถือแฟ้มเอกสารเริ่มสั่นเทาจนเธอต้องรีบวางมันลงบนโต๊ะไม้ราคาแพง

"คุณ... คุณภาม?"

"ดีใจที่เธอยังจำชื่อฉันได้" ภามก้าวเดินช้าๆ เข้ามาหาเธอ แต่ละก้าวของเขาดูคุกคามเหมือนเสือโคร่งที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม

"แต่เสียดายนะ ที่วันนี้ฉันไม่ได้อยู่ในฐานะคนที่จะไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวข้างทางกับเธอเหมือนเมื่อก่อน"

คำพูดนั้นเหมือนตบหน้าเกวลินกลางศาลาวัด ความทรงจำในวันที่เธอสะบัดมือเขาออกแล้วบอกว่า 'เราไปกันไม่ได้หรอกภาม นายให้ในสิ่งที่ฉันต้องการไม่ได้' ไหลย้อนกลับมาเหมือนภาพยนตร์ฉายซ้ำ ในวันนั้นเธอเลือกที่จะทิ้งเขาเพื่อไปหาทางรอดให้ครอบครัว โดยไม่รู้เลยว่าผู้ชายที่เธอมองว่า "ไม่มีอนาคต" จะกลับมาเป็นผู้กุมชะตาชีวิตของเธอในวันนี้

"ดิฉันมาทำหน้าที่พนักงานขายค่ะคุณภาม ถ้าคุณไม่สะดวกใจที่จะคุย ดิฉันจะประสานงานให้คนอื่นมาแทน..."

"อย่าเพิ่งสิ" ภามใช้มือหนากดลงบนแฟ้มเอกสารที่เธอกำลังจะดึงกลับ

"ฉันระบุชื่อเธอเป็นคนนำเสนอดีลนี้เอง เพราะฉันเชื่อว่า... ไม่มีใครขายเก่งเท่าเธออีกแล้ว จริงไหม?"

สายตาคมกริบกวาดมองตั้งแต่ใบหน้าลงไปจนถึงเรียวขาที่โผล่พ้นกระโปรงทรงเอสั้นกึ่งกลางขาอ่อน มันไม่ใช่สายตาหยาบคาย แต่เป็นสายตาที่สำรวจตรวจตราเหมือนเขากำลังมองสินค้าชิ้นหนึ่งที่เขาเคยเป็นเจ้าของ

"ที่ดินผืนนี้ราคาเกือบพันล้าน" ภามเอ่ยต่อพลางขยับเข้าไปใกล้จนเกวลินได้กลิ่นกายชายที่ผสมกับกลิ่นน้ำหอมหรู

"เธอคิดว่าแค่เอกสารไม่กี่แผ่นจะทำให้ฉันเซ็นเช็คให้ง่ายๆ เหรอ?"

"แล้วคุณต้องการอะไรเพิ่มเติมคะ?" เกลถามเสียงสั่นพยายามถอยหลังหนี แต่หลังของเธอกลับชนเข้ากับโต๊ะทำงานตัวใหญ่

ภามโน้มตัวลงมา ใช้มือทั้งสองข้างยันโต๊ะไว้เพื่อกักตัวเธอไว้ในพันธนาการของอ้อมแขน ใบหน้าของเขาห่างจากเธอเพียงไม่กี่นิ้ว จนเธอสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ที่รดรินอยู่ตรงโหนกแก้ม

"ฉันต้องการบริการที่พิเศษกว่าลูกค้าคนอื่น" เขาเน้นคำว่าบริการอย่างมีความหมายแฝง

"เธอรู้ดีนี่เกล ว่าคนอย่างฉันถ้าอยากได้อะไรก็ต้องได้... และสิ่งที่ฉันอยากได้ตอนนี้ ไม่ใช่ที่ดินผืนนี้หรอก"

"อย่าทำแบบนี้เลยภาม มันจบไปนานแล้ว" เธอเบือนหน้าหนี หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

"มันจบสำหรับเธอ แต่สำหรับฉัน... มันเพิ่งเริ่มต้น" ภามใช้นิ้วเรียวยาวเชยคางเธอให้กลับมาสบตา

"หกปีที่ผ่านมา ฉันสร้างทุกอย่างขึ้นมาก็เพื่อวันนี้ วันที่ฉันจะกลับมาดูว่าผู้หญิงที่เคยทิ้งฉันไปอย่างเลือดเย็น จะทำหน้ายังไงเมื่อต้องมาอ้อนวอนขอเงินจากฉัน"

หยาดน้ำตาเม็ดเล็กเริ่มรื้นขึ้นที่ขอบตาของเกวลิน ความอัปยศและความเสียใจปะปนกันจนแยกไม่ออก เธออยากจะเดินออกไปจากห้องนี้ แต่ใบแจ้งหนี้จากโรงพยาบาลและคำขู่จากเจ้าหนี้นอกระบบกลับรั้งเท้าเธอไว้

"คุณจะให้ฉันทำอะไร?"

ภามยกยิ้มอย่างผู้ชนะ เขาผละตัวออกไปนั่งบนเก้าอี้หนังตัวใหญ่ ท่วงท่าน่าเกรงขามราวกับราชาบนบัลลังก์เขาสับไพ่ในมือเล่นก่อนจะเอ่ยเงื่อนไขที่ทำให้โลกของเกวลินมืดดับลง

"มาเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉัน... 24 ชั่วโมงต่อวัน โดยไม่มีข้อยกเว้น และห้ามปฏิเสธทุกความต้องการของฉัน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน... หรือเรื่องบนเตียง"

เกวลินเบิกตากว้าง "นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะคะ!"

"มากไปเหรอ?" ภามหัวเราะในลำคอ เป็นเสียงหัวใจที่เย็นเหยียบ

"งั้นก็เชิญกลับไปได้เลย แล้วเตรียมตัวดูบ้านของเธอถูกยึด และแม่ของเธอก็คงต้องระเหจไปอยู่โรงพยาบาลรัฐที่ไม่มีแม้แต่เตียงคนไข้ ฉันให้เวลาเธอตัดสินใจ... สามนาที"

เขายกนาฬิกาข้อมือราคาหลายล้านขึ้นดูอย่างไม่ยี่หระ ขณะที่เกวลินรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนขอบเหวที่ลึกที่สุดในชีวิต ความเงียบปกคลุมห้องทำงานนั้นชั่วครู่ มีเพียงเสียงเข็มนาฬิกาที่เดินไปหน้าอย่างซื่อสัตย์ ทุกวินาทีที่ผ่านไปเหมือนเป็นคมมีดที่กรีดลงบนศักดิ์ศรีของเธอ

แต่เมื่อภาพของแม่ที่นอนซูบผอมอยู่บนเตียงพยาบาลลอยเข้ามา ความทิฐิที่เคยมีก็พังทลายลง

"ตกลงค่ะ... ฉันยอมรับเงื่อนไข"

ภามไม่ได้แสดงท่าทีตื่นเต้น เขาเพียงแค่พยักหน้าช้าๆ สายตาที่เขามองเธอเต็มไปด้วยความสมเพชและโหยหาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ

"ดี... งั้นเริ่มงานตอนแรกเลยแล้วกัน" เขาชี้ไปที่รองเท้าหนังแบรนด์เนมของตัวเองที่ดูเหมือนจะมีรอยเปื้อนเล็กน้อย

"ช่วยก้มลงไปเช็ดรองเท้าให้ฉันหน่อยสิ... ให้เหมือนกับที่เธอเคยเหยียบย่ำหัวใจฉันในวันนั้น"

เกวลินกำหมัดแน่น เล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือจนห้อเลือด เธอค่อยๆ ย่อตัวลงคุกเข่าลงต่อหน้าผู้ชายที่เธอเคยทิ้งไปอย่างไม่ใยดี บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งและหน่วงเหนี่ยวจนเธอแทบหายใจไม่ออก นี่คือจุดเริ่มต้นของการชดใช้... และเธอก็รู้ดีว่าภามจะไม่หยุดอยู่แค่นี้แน่นอน

เขากลับมาเพื่อทวงคืนทุกอย่าง และเขาก็จะตื้อเธอจนกว่าหัวใจที่เคยแหลกสลายของเขาจะได้รับการเยียวยาด้วยน้ำตาของเธอเอง