บทที่5.. ของแถม

"หลบไป!" คนตัวโตที่ดูมีอำนาจกระแทกประตูเข้าไปข้างใน

"โอ๊ย!" ซอฟจับข้อศอกที่กระแทกประตูไว้ เธอเจ็บจนนิ่วหน้าออกมา

"ไอ้นอร์ธอยู่ไหน มึงออกมา!!"

"คุณเป็นใครคะ?? มีธุระอะไรกับน้องชายฉันคะ??" ถึงแม้จะกลัวแต่ด้วยความเป็นห่วงน้องชายทำให้ซอฟตัดสินใจถามออกไป

คนที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าหันมาจ้องหน้าซอฟด้วยสายตาโหดเหี้ยม!! น่ากลัว ผู้ชายคนนี้น่ากลัวมาก แววตาเหมือนเสือมองตอบกลับมาอย่างไม่เป็นมิตร

"เป็นมัจจุราชไงหล่ะ ที่พร้อมพรากชีวิตมันได้ทุกเมื่อ"

คนตัวโต กล่าวไปยิ้มไป ช่างเป็นยิ้มที่น่ากลัวเหลือเกิน ตัวฉันสั่น มือไม้สั่นไปหมด ไม่รู้จะรับมือกับเหตุการณ์ตรงนี้ยังไงดี เมื่อหันไปเตรียมจะบอกว่านอร์ธไม่อยู่ แต่นอร์ธดันเปิดประตูออกมาพอดี แย่แล้ว

ผู้ชาย 3 คนตรงไปรุมกระทืบนอร์ธ โดยมีคนที่เป็นหัวหน้า ยืนมองด้วยสายตารังเกียจ พลางแสยะยิ้มอยู่บางๆ ซอฟตกใจกับภาพตรงหน้ามาก กำลังจะวิ่งไปห้าม แต่ถูกมือหนาใหญ่กระชากออกมา จับมือไขว้หลัง ให้มองภาพน้องชายโดนรุมกระทืบปางตาย

"ฮื้อๆๆๆๆๆๆๆ พอนะ พอได้แล้ว เค้าจะตายอยู่แล้ว พอเถอะนะ ปล่อยน้องฉันไปเถอะ "

ร่างบางสั่นบางสั่นตัวโยน ร้องไห้น้ำตาไหลไม่หยุดเมื่อเห็นน้องชายกำลงแย่ ซอฟไม่รู้คนพวกนี้เป็นใคร รู้แต่เพียงตอนนี้ต้องช่วยนอร์ธเอาไว้ให้ได้

"ปล่อยหรอ เหอะ!! ได้ แต่ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน เธอจะยอมแลกมั้ยหล่ะ??"

วิสกี้กำลังเล่นตามแผนของเขาอยู่ เขาบอกแล้วว่าไม่ใช่แค่มัน แต่เป็นทั้งครอบครัวมัน ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่มันทำ

ซอฟรีบพยักหน้ารับ ร่างบางตัวสั่นด้วยความกลัว "คุณต้องการอะไร บอกฉันได้นะ ฉันจะหามาให้คุณทุกอย่าง"

"ต้องการคุณไง ยอมแลกตัวเองกับมัยมั้ยหล่ะซอฟ"

วิสกี้รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ชื่อซอฟ เพราะประวัติที่ลูกน้องหามา จากการแต่งตัวเดรสหวานๆลายลูกไม้ เขาแน่ใจว่าเป็นซอฟไม่ใช่ซอล

เสียงกระซิบแหบพร่าข้างหูทำให้ซอฟสะดุ้งตัวสั่น "ค....คุณ รู้จักชื่อฉันได้ยังไง"

"ไม่ต้องรู้หรอก พร้อมจะแลกตัวเองกับน้องชายรึป่าวหล่ะซอฟ"

วิสกี้กล่าว พร้อมส่งสัญญาณให้ลูกน้องเตะอัดนอร์ธอีกสักทีสองที เป็นการกระตุ้นการตัดสินใจคนที่อยู่ตรงหน้าให้เร็วขึ้น

ซอฟยืนกัดปากแน่น ยังคงลังเล "ว่าไง ฉันไม่มีเวลามารอเธอตัดสินใจนะ 3...2...1"

"โอเคค่ะ ฉันยอม ฉันจะไปกับพวกคุณ แต่ขอให้ฉันโทรเรียกรถพยาบาลหน่อยนะ นอร์ธสลบไปแล้ว"

ซอฟพูดทั้งน้ำตา ในใจคิดว่าจะโทรหาตำรวจ พวกนี้เป็นมาเฟีย โจร หรือเจ้าหนี้ อย่างน้อยคงต้องกลัวตำรวจบ้างแหละ

"ตามสบาย แต่!! ถ้าเธอโทรหาตำรวจ นอกจากจะทำอะไรพวกฉันไม่ได้ ยังจะทำให้น้องเธอตายเร็วขี้น คิดดีๆนะซอฟ" วิสกี้เอ่ยเตือน เขารู้อยู่แล้ว คนโง่อย่างเธอคงต้องคิดโทรหาแต่ตำรวจแน่ๆ เหอะ เขาไม่ได้กระจอกถึงขาดจะกลัวตำรวจของประเทศนี้หรอก

ซอฟตกใจ ไม่คิดว่านายหน้าโหดจะรู้ทัน เลยเปลี่ยนมาโทรหารถโรงพยาบาลให้มารับนอร์ธไปรักษาก่อน เธอจะยอมเป็นตัวประกัน คิดว่าอย่างน้อยพวกผู้ชายหน้าโหดคงจะไม่ลงมือทุบตีหญิงสาวอย่างเธอมั้ง

คาสิโน

"หึๆ คุณหมดตัวแล้วคุณนที บ้านพร้อมอสังหาทั้งหมดของคุณ ตอนนี้ผู้ครอบครองคือผม แถมคุณยังเป็นหนี้ผมอีก 10 ล้าน ไม่น้อยเลยนะครับเนี่ย" วอดก้ายิ้มอย่างผู้ชนะ เพราะแผนของเขาใกล้สำเร็จแล้ว

"แก แกมันโกง แกมันชั่ว หลอกเอาทรัพย์สินฉันไปหมด" นทียกมือสั่นๆชี้ไปที่ชายชั่วที่อยู่ตรงหน้า

"ผมมีข้อเสนอ ผมจะไว้ชีวิตคุณและคืนทรัพย์สินให้คุณบางส่วน แต่คุณต้องทำสัญญากับผม"

"สัญญาอะไร" ลูกน้องวอดก้ายื่นสัญญาให้นที เมื่ออ่านจบ นทีมองคนตรงหน้าด้วยตาแดงกร่ำ มันไม่ใช่คน มันเป็นปีศาจ แต่ถ้าเกิดฉันไม่ตกลง มันฆ่าฉันแน่ สุดท้ายมันก็รักตัวกลัวตายตัดสินใจเซ็นสัญญา ซอลลูก พ่อขอโทษ พ่อสัญญา จะรีบหาเงินไปจ่ายหนี้มัน เอาตัวหนูกลับมา

วอดก้ามองคนตรงหน้าเซ็นสัญญาอย่างรังเกียจ เหอะ! ขยะ ขายได้แม้กระทั่งลูก ก็ดี แผนกูจะได้ง่ายขึ้น แกรักพี่สาวของแกมากใช่มั้ยไอ้นอร์ธ กูจะทำให้มึงได้รู้ว่าเวลาคนที่มึงรักเจ็บเจียนตายหน่ะมันเป็นยังไง