บทที่1.. จุดเริ่มต้นที่1

"รอเดี๋ยวไวน์ หยุดก่อน"

ฉันวิ่งออกมาเมื่อมองเห็นภาพตรงหน้า คนที่ฉันรักมากที่สุด กำลังมีความสัมพันธ์กับคนอื่นบนเตียงของเรา ปวด เจ็บปวดมาก เหมือนหัวใจฉันมันกำลังแตกยับเยินไม่เหลือชิ้นดี

........ 40 นาทีที่แล้ว ............

"ฮัลโหล ไวน์ ถึงไหนแล้ว?"

คนโทรมาถามอย่างกระตือรือร้น คนที่อยู่ปลายสายแกล้งตอบอย่างเซ็งๆ

"นอร์ธ ไวน์จองตั๋วไม่ทันอ่ะ ทำไงดี คงต้องเลื่อนเป็นพรุ่งนี้แล้วหล่ะ"

"โถ่ที่รัก ไม่เอาน่า คุณก็รู้ว่าผมคิดถึงใจจะขาดแล้วนะ"

ฮ่าๆๆ คนปลายสายหัวเราะเขินกับคำหวาน ของคู่รัก "เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ได้เจอกันแล้วค่ะที่รัก รอไวน์อีกวันน้าาาา"

"โอเค ผมยอมแพ้ แต่พรุ่งนี้คุณต้องรีบมาให้ผมทำโทษแต่เช้านะ หึๆ"

"ฮ่าๆๆ คนบ้า ไม่คุยด้วยแล้ว ไวน์ขับรถกลับบ้านก่อนนะคะ พรุ่งนี้เจอกันค่ะ"

ไวน์รีบวางสาย ใจเต้นตึ้บๆ ถอนใจอย่างโล่งอก "เห้ออ โชคดีนะที่นอร์ธจับพิรุธไม่ได้ ไม่งั้นแผนที่เธอวางไว้พังแน่ๆ "

ไวน์ยิ้มอย่างอารมณ์ดี ที่จริงเธอมาถึงกรุงเทพตั้งแต่เช้าแล้ว แต่เพราะอยากเซอร์ไพรส์นอร์ธ เธอจึงโกหกว่ายังไม่ถึง ขณะกำลังเตรียมของเพลินๆ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น

"ฮัลโหล พี่วิสกี้"

"อยู่ไหนตัวแสบ?" เสียงคมเข้มเอ่ยถาม

"ไวน์อยู่กรุงเทพค่ะพี่วิสกี้ วันนี้วันเกิดนอร์ธ ไวน์เลยลงมาเซอร์ไพรส์" ปลายสายตอบตามตรงกับผู้เป็นพี่

"ทุ่มเทขนาดนี้เลยหรอไวน์ เมื่อไหร่จะพาหนุ่มน้อยนั่นมาแนะนำให้พี่รู้จักสักที "

"อีกสักพักค่ะพี่ รอให้ไวน์จัดการเคลียงานทุกอย่างที่ไทยก่อนนะคะถึงจะพานอร์ธไปแนะนำให้พี่ก้ากับพี่กี้รู้จัก"

ใช่แล้วค่ะฉันมีพี่ชาย 2 คน คนโตชื่อพี่วอดก้า อีกคนคือพี่วิสกี้ ฉันเป็นนางแบบ เลยได้มาทำงานต่างประเทศบ่อยๆ ด้วยความที่งานในไทยรัดตัวมาก ฉันปักหลักอยู่ที่นี่มา 2 ปีแล้ว ฉันมีแฟนเป็นคนไทยคนหนึ่งชื่อนอร์ธ นอร์ธเป็นคนน่ารัก เป็นที่พึ่ง เป็นทุกๆอย่างของฉันตอนอยู่ที่เมืองไทย นอร์ธดีกับฉันมาก ฉันเลยรักนอร์ธมากๆๆๆ

ไวน์เสียเวลากับการทำเค้กไปครึ่งวัน เห้อออ "เสร็จสักที เค้กก้อนแรกในชีวิต" ตามองเค้กในมืออย่าชื่นชม "เพิ่งรู้ว่าทำเค้กมันเหนื่อยขนาดนี้ ให้ตายเถอะ"

ได้เวลาแปลงโฉมละ ไวน์จัดการห่อเค้กกลับโรงแรม แต่งตัวอาบน้ำใหม่ ออกเดินทางไปหานอร์ธที่คอนโด

เธอกดลิฟท์ ลิฟท์เลื่อนไปทีละชั้น ทีละชั้น ใจของไวน์เต้นตุ้บ ตุ้บ ไวน์ตื่นเต้นมาก ใช่สิ!!! นี่เป็นเซอร์ไพรส์ครั้งแรกของเธอนี่หน่า

ณ คอนโดนอร์ธ

เธอค่อยๆกดรหัสที่คุ้นเคยอย่างเบามือ ติ๊ก รหัสห้องนอร์ธยังเป็นวันเกิดเธอ เธอยิ้มให้ตัวเองเบาๆ

ไวน์ค่อยๆเปิดประตูห้อง เดินเข้าไปกลางห้อง พบรองเท้าส้นสูงผู้หญิงครู่หนึ่ง ใจเริ่มสั่น ได้แต่คิดในใจว่าไม่หรอก ไม่มีอะไรทั้งนั้น เธอชื่อในตัวคนที่เธอรัก

แต่เหมือนพระเจ้าไม่คิดอย่างนั้น "อื้ออ อืมม เบาหน่อยค่ะนอร์ธ แพนเจ็บ"

ใจไวน์กระตุกวูบ มือสั่น ขาสั่น ค่อยๆก้าวเท้าไปยังต้นเหตุของเสียง เสียงมาจากในห้อง เธอค่อยๆเปิดประตูออกไป

"!!! อื้ออ ไม่ไหวแล้วนอร์ธ แพนจะเสร็จแล้ว อ๊าา แรงอีกค่ะที่รัก"

ภาพที่เธอเห็นตรงหน้า ทำให้เธอแทบล้มทั้งยืน

"นอร์ธ" คนที่ฉันรักมากที่สุด กำลังมีอะไรกับผู้หญฺิงคนอื่น เค้กในมือร่วงหล่น พร้อมกับเสียงเบาหวิวที่ออกมาจากปาก

"นอร์ธ ทำไม?"

คนในห้องที่กำลังเมามันในจังหว่ะรัก รีบหันหลังกลับมามองที่หน้าประตู ใจกระตุกวูบหนึ่ง "ไวน์"

ไวน์ทนยืนไม่ไหวอีกแล้ว น้ำตาไหลรินเป็นสาย เธอรีบวิ่งออกมาจากภาพอุบาทที่เธอเพิ่งเจอ

วิ่งออกมาพร้อมน้ำตา ตัวเธอสั่นไปหมด รุ้สึกเหมือนใจกำลังจะหลุดสลายออกมา หายใจไม่ออกเหมือนกำลังจะตาย

เธอตัดสินใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา รีบต่อสายถึงที่พึ่งทางใจหนึ่งเดียวคือพี่ชายของเธอ